เมื่อเห็นพวกที่เอาแต่สนใจตัวเอง กลุ่มผู้อาวุโสใหญ่ก็สบถด่าในใจ ก่อนรีบถอยไปด้านหลังพร้อมตะโกนเตือนว่า “ทุกคนระวังให้ดี! เขามีสกิลที่ผนึกพลังจิตได้!”
พอได้ยินคำเตือน มุมปากของเหล่าผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนเสวียนก็กระตุกพร้อมกัน
บ้าเอ๊ย สกิลของหมอนี่ไม่มีอันไหนปกติบ้างเลยหรือไง? ทำไมถึงวิปริตกันไปหมดแบบนี้
“โจมตีต่อไป ฉันอยากเห็นเหมือนกันว่าสกิลนี้จะรับการโจมตีได้สักกี่ครั้ง!”
เหล่าผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนเสวียนเริ่มร้อนใจแล้ว จากนั้นสกิลทรงพลังก็พุ่งถาโถมเข้าใส่หยางปินอีกระลอกอย่างบ้าคลั่ง
หยางปินคร้านจะสนใจการโจมตีเหล่านั้นด้วยซ้ำ ร่างเขาวูบไหวแล้วไปปรากฏตรงหน้าผู้อาวุโสใหญ่อีกครั้ง ก่อนฟาดการโจมตีพิฆาตใส่อีกฝ่ายอย่างแรง
ตอนนี้พลังจิตของผู้อาวุโสใหญ่ยังถูกผนึกไว้จนเรียกใช้งานไม่ได้ เขาจึงทำได้เพียงถอยไม่หยุด พยายามหลบการโจมตีของหยางปิน
น่าเสียดาย การโจมตีของหยางปินใช่ว่าจะหลบได้ง่าย ๆ แค่สบตาก็ทำให้ร่างที่กำลังถอยของอีกฝ่ายชะงักไปชั่วขณะ
และในตอนนั้นเอง ง้าวฟางเทียนก็ฟาดลงใส่ศีรษะของเขาแล้ว
แต่ในจังหวะวิกฤต สัตว์ประหลาดขั้นห้าของขั้นเทียนเสวียนตัวหนึ่งกลับปล่อยโล่แสงออกมาขวางตรงหน้าผู้อาวุโสใหญ่ได้ทันเวลา
“ปัง...”
โล่แสงแตกกระจายตามเสียงปะทะ แต่มันก็ช่วยปัดป้องความเสียหายส่วนใหญ่จากหยางปินไว้ได้ แรงที่เหลือจากง้าวฟางเทียนยังคงฟาดใส่ศีรษะผู้อาวุโสใหญ่
ทว่าบนร่างผู้อาวุโสใหญ่ยังมีโล่ป้องกันอีกหลายชั้นที่ผู้แข็งแกร่งคนอื่นสร้างไว้ การโจมตีครั้งนี้แม้จะทำลายโล่ไปหลายชั้น แต่ก็ไม่ได้สร้างความเสียหายให้เขามากนัก เพียงฟาดจนร่างกระเด็นไปชนกำแพงมิติของมิติพลิกสถานการณ์