เมื่อทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพปกติ ทุกคนเห็นผู้อาวุโสใหญ่ล้มอยู่บนพื้น ต่างรู้สึกเศร้าสลดราวกับกระต่ายตายแล้วสุนัขจิ้งจอกพลอยเศร้าไปด้วย
แม้จะมีคนมากมายคอยคุ้มกัน อีกฝ่ายก็ยังฆ่าใครก็ได้ตามใจชอบ พลังเช่นนี้ทำให้หัวใจของพวกเขาดิ่งลงสู่ก้นเหว
ตอนนี้สิ่งเดียวที่พวกเขาหวังคือพลังจิตของอีกฝ่ายจะหมดลง มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่พวกเขาอาจเอาชนะอีกฝ่ายได้
พวกเขารู้ดีว่าการใช้สกิลน่าสะพรึงกลัวแบบนี้ต่อเนื่องย่อมสิ้นเปลืองพลังอย่างมาก อีกฝ่ายคงฝืนต่อไปได้อีกไม่นาน
เป็นอย่างที่พวกเขาคาดไว้ ตอนนี้พลังจิตของหยางปินแทบหมดเกลี้ยงแล้ว
น่าเสียดายที่ต่อให้ตาย พวกเขาก็ไม่มีทางรู้ว่ามิติพลิกสถานการณ์ยังมีความสามารถสุดโกงอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือดูดพลังจิตของคนอื่นมาเติมให้ตัวเอง และไม่ไกลจากตรงนี้ยังมีเครื่องมือมนุษย์อีกแปดคนที่พร้อมใช้งานอยู่ตลอดเวลา
พวกเขายืนอยู่ห่าง ๆ ไม่ได้เข้าใกล้สนามรบ กลุ่มผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนเสวียนเหล่านี้ก็ไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตา เพราะส่วนใหญ่มีระดับแค่ขั้นเทียนจี ย่อมไม่คู่ควรให้ผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนเสวียนใส่ใจ
ผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนเสวียนทั้งหมดต่างจดจ่ออยู่กับหยางปิน แต่กลับไม่รู้เลยว่าคนเหล่านี้เป็นอาหารบำรุงพลังจิตของเขา
หยางปินขยับความคิด พลังจิตของไอ้ดำที่อยู่ไม่ไกลก็ลดลงอย่างรวดเร็ว
ไอ้ดำที่เคยมีประสบการณ์มาแล้วครั้งหนึ่งไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติ เพียงบ่นในใจว่า “ลูกพี่จะเอาฉันเป็นเป้าอีกแล้วเหรอเนี่ย”
แทบจะชั่วพริบตา พลังจิตของไอ้ดำก็หมดเกลี้ยง ถูกถ่ายไปให้หยางปินทั้งหมด
แม้พลังจิตของไอ้ดำคนเดียวจะเติมให้หยางปินเต็มไม่ได้ แต่ก็ช่วยเติมได้ไม่น้อย มากพอให้เขาใช้ตรึงกาลอวกาศกับโจมตีพิฆาตได้อีกอย่างละสองครั้ง