หลังจากพร่ำรำพันกันอยู่พักหนึ่ง ลิงขาวหลายตัวก็รีบเขมือบเนื้อหมาป่าย่างในมือ ไม่นานก็จัดการจนหมดเกลี้ยง
หยางปินย่างไว้แค่ตัวเดียว แถมยังต้องแบ่งกันกินถึงแปดตัว จึงมีไม่มากนัก
ลิงขาวหลายตัวเลียนิ้วจนสะอาด แทบจะกัดนิ้วตัวเองกินอยู่แล้ว จากนั้นก็พากันจ้องหยางปินตาเป็นมัน
“โฮก...” (อร่อยมาก อยากกินอีก!)
หยางปินยิ้มบาง ๆ เมื่อครู่เขาจงใจย่างไว้แค่ตัวเดียว ก็เพื่อให้ได้ผลลัพธ์เช่นนี้
“ถ้าอยากให้ฉันย่างต่อก็ได้ ฉันช่วยพวกแกย่างเนื้อ แลกกับพวกแกช่วยฉันขุดคริสตัลพลัง!” หยางปินพูดพลางเริ่มค่อย ๆ ชักจูงให้พวกมันช่วยทำงาน ขอเพียงก้าวแรกผ่านไปได้ ขั้นต่อไปก็ง่ายแล้ว
“???”
ลิงขาวหลายตัวมองเขาด้วยสีหน้าฉงน เห็นได้ชัดว่าฟังไม่เข้าใจ
หยางปินเดินไปยังซากหมาป่าสีเลือดตัวหนึ่ง ทุบกะโหลกมันจนแตกแล้วหยิบคริสตัลพลังข้างในออกมา จากนั้นชี้ไปที่คริสตัลพลัง แล้วชี้มาที่ตัวเอง
ลิงขาวพวกนี้ฉลาดจริง ๆ ไม่นานก็เข้าใจความหมายของหยางปิน
แต่ลิงขาวไม่ได้พยักหน้าตกลงทันที แต่ละตัวกลับคว้าซากหมาป่าสีเลือดมาสองตัวแล้วโยนลงตรงหน้าหยางปิน ความหมายชัดเจนมาก พวกเราช่วยเอาคริสตัลพลังให้ได้ แต่แกต้องย่างหมาป่าสีเลือดพวกนี้ทั้งหมด
หยางปินมองซากหมาป่าสีเลือดกว่าสิบตัวตรงหน้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก่อนพยักหน้ารับอย่างเด็ดขาด “ไม่มีปัญหา!”
“โฮก...”
พอหยางปินตอบตกลง ลิงขาวหลายตัวก็พลันตื่นเต้นดีใจ พวกมันชกซากศพใต้เท้าทันทีจนหัวเละ จากนั้นก็แคะคริสตัลพลังออกมาอย่างง่ายดาย แล้วหันไปทุบตัวถัดไปต่อ