ในห้องประชุมใจกลางฐานที่มั่น...
ภายใต้คำเชิญของหลงจ้านกั๋ว ผู้บริหารระดับสูงของฐานที่มั่นแทบทั้งหมดต่างมารวมตัวกัน
คราวนี้ไม่ได้มีแค่คนจากห้าตระกูลใหญ่เท่านั้น แม้แต่ผู้บริหารระดับสูงบางคนที่มีอำนาจตัดสินใจในฐานที่มั่นก็มาเช่นกัน
ในบรรดาห้าตระกูลใหญ่ มีจ้าวเฮ่อเซวียนจากตระกูลจ้าว และซูหางจากตระกูลซู
ส่วนตระกูลหลี่ หลี่หงต๋าตายไปแล้ว จึงส่งคนอื่นมาแทน ขณะที่ตระกูลฉินมาไม่ได้
“ผู้บัญชาการหลง เรียกทุกคนมารวมตัวด่วนแบบนี้ มีเรื่องสำคัญอะไรหรือครับ?” จ้าวเฮ่อเซวียนถามอย่างสงสัย
“อืม ผู้บัญชาการหยางมีเรื่องอยากบอกทุกคน” หลงจ้านกั๋วเอ่ย
“ผู้บัญชาการหยาง!?”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ ทุกคนในห้องประชุมก็ใจหายวาบ
ตอนนี้ในหมู่ผู้บริหารฐานที่มั่นปักกิ่ง ไม่มีใครไม่รู้จักผู้บัญชาการหยางคนนี้แล้ว
“เขาอยู่ไหนครับ?” จ้าวเฮ่อเซวียนถามอย่างระมัดระวัง
จังหวะนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหัน หยางปินเดินเข้ามาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
ทันทีที่เขาปรากฏตัว ห้องประชุมก็เงียบกริบ
“ผู้บัญชาการหยาง เรียกพวกเรามามีธุระอะไรหรือครับ?” จ้าวเฮ่อเซวียนเป็นฝ่ายเปิดปากก่อนอีกครั้ง
“ไม่มีเรื่องใหญ่อะไร แค่จะประกาศให้รู้ว่าโครงสร้างอำนาจของฐานที่มั่นปักกิ่งต้องเปลี่ยนแล้ว เลิกให้ห้าตระกูลร่วมกันปกครองเสียที ให้คนคนเดียวมีอำนาจเด็ดขาดไปเลย!”
“อะไรนะ!?”
สิ้นคำของเขา เสียงอุทานด้วยความตกใจก็ดังระงมไปทั่ว ทุกคนไม่คิดเลยว่าคำแรกของอีกฝ่ายจะโยนระเบิดใส่กันตรง ๆ
สีหน้าของจ้าวเฮ่อเซวียนกับคนอื่น ๆ พลันเคร่งขรึมลง