ร่างของเฟิงลี่วูบไหว ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินห่าว เขามองเฉินห่าวที่นอนอยู่บนพื้น สีหน้าเย็นชา
“เป็นมนุษย์จริง ๆ ด้วย ดูท่าข่าวลือจะไม่ได้เกินจริง เผ่ามนุษย์มีพรสวรรค์เหนือกว่าเผ่าอื่นอย่างแท้จริง คนที่เพิ่งเข้าสู่ขั้นเทียนเสวียนกลับทำให้พวกเราตกอยู่ในสภาพน่าอนาถได้ขนาดนี้ ต่อให้ตายไปก็ยังมีสิทธิ์ภาคภูมิใจ”
เฟิงลี่พูดจบ พลังธาตุลมสายแล้วสายเล่าก็รวมตัวกันในมือ ไม่นานก็กลายเป็นคมลมขนาดมหึมา ฟาดเข้าใส่เฉินห่าวอย่างแรง!
ฟันลมกรด!
เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง แม้มีเรื่องมากมายที่อยากถามอีกฝ่าย แต่ก็อดกลั้นไว้ก่อน ศัตรูเช่นนี้ต้องรีบกำจัดให้เร็วที่สุด ห้ามเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายหนีรอดเด็ดขาด
เมื่อเห็นคมลมยักษ์ฟาดเข้ามา เฉินห่าวคิดจะหลบ แต่กลับพบว่าร่างกายขยับไม่ได้เลย ใบหน้าซีดเผือดเต็มไปด้วยความขมขื่น
ดูท่าครั้งนี้คงพลาดท่าจริง ๆ สุดท้ายก็ต้องชดใช้ความหุนหันของตัวเอง
“พี่ปิน จิ้งจิ้ง แล้วก็พี่น้องหน่วยดาวร่วงทุกคน ขอโทษนะ ผมคงไปกับทุกคนจนถึงจุดสูงสุดไม่ได้แล้ว” เฉินห่าวถอนใจ
คมลมฟาดลงมาถึงเหนือศีรษะของเฉินห่าวแล้ว ทันใดนั้น ทุกสิ่งรอบกายพลันหยุดนิ่ง คมลมเองก็หยุดค้างอยู่เหนือหัวเขา ไม่อาจเคลื่อนลงไปได้อีก
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างเฉินห่าว คว้าตัวเขาแล้ววูบไปหลบด้านข้าง
ไม่นานทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ ฟันลมกรดฟาดลงบนพื้นอย่างรุนแรง เสียงสนั่นหวั่นไหวดังขึ้น พื้นดินถูกผ่าเป็นร่องลึกจนมองไม่เห็นก้น
เฟิงลี่หน้าเคร่ง เพราะพบว่าฟันลมกรดไม่ได้ฟาดถูกอีกฝ่าย