บทที่ 133 พลังพิเศษของจงหย่วนเซิน
“พลังพิเศษอะไร?” หยางปินถาม
“เกราะดิน คือการห่อหุ้มร่างกายด้วยเกราะธาตุดินชั้นหนึ่ง ทำให้พลังป้องกันของฉันเพิ่มขึ้นมาก”
“บ้าเอ๊ย!”
คนที่ก่อนหน้านี้ยังหยอกล้อจงหย่วนเซินอยู่ต่างชะงักงันไปทันที
“พลังพิเศษนี่เจ๋งชะมัด!”
ทุกคนรู้ดีว่าพลังพิเศษด้านการป้องกันแบบนี้เหมือนเพิ่มหลักประกันชีวิตขึ้นมาอีกชั้น ใคร ๆ ก็ชอบทั้งนั้น
“รับแรงได้มากแค่ไหน?” หยางปินถามอย่างสงสัย
“ไม่รู้ ต้องลองดู”
“มา ฉันช่วยทดสอบให้” จ้าวคุนสนใจขึ้นมาทันที
“ได้”
จงหย่วนเซินลุกขึ้น จากนั้นเกราะสีเหลืองดินก็ปกคลุมร่างของเขาอย่างรวดเร็ว
“ดูน่าเกลียดไปหน่อย” เฉินห่าวพูดอย่างรังเกียจ
“ของที่ช่วยรักษาชีวิต ต่อให้ขี้เหร่หน่อยฉันก็ชอบ” ไอ้ดำกลับตาเป็นประกาย
“ฉันลงมือแล้วนะ”
จ้าวคุนต่อยออกไปส่ง ๆ หมัดหนึ่ง
“ปัง...”
เสียงทึบดังขึ้น เกราะบนตัวจงหย่วนเซินมีเพียงฝุ่นดินร่วงลงมาเท่านั้น แม้แต่รอยร้าวก็ไม่มี ส่วนตัวเขาเองก็ไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย
“บ้าเอ๊ย แข็งแกร่งไม่เบาเลย” จ้าวคุนพูดอย่างประหลาดใจ “ถ้าอย่างนั้นฉันจะออกแรงแล้วนะ”
พูดจบ เขาก็ต่อยออกไปอย่างแรงอีกครั้ง
“ปัง...”
เสียงทึบดังขึ้นอีกครั้ง ฝุ่นดินร่วงลงมามากกว่าเดิม แต่ก็ยังทำลายเกราะไม่ได้
คราวนี้ทุกคนเบิกตากว้าง นี่ไม่ใช่แค่แข็งแกร่งไม่เบาแล้ว แต่แข็งแกร่งสุด ๆ ต่างหาก!