“พวกแกเป็นใคร! มาจากไหน!?”
เมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งพุ่งตรงเข้ามายังฐานที่มั่นอย่างรวดเร็ว คนเฝ้าประตูก็ตะโกนข่มขู่เสียงดังทันที
“ปัง! ปัง!”
เสียงทึบดังขึ้นสองครั้ง ร่างของคนเฝ้าประตูทั้งสองลอยกระเด็นออกไป ก่อนจะร่วงลงกับพื้นหมดสติ
คนกลุ่มนั้นไม่แม้แต่จะปรายตามอง พุ่งตรงเข้าไปในฐานที่มั่นทันที
ไม่นาน กองกำลังผู้วิวัฒน์ที่คอยรักษาความสงบก็พบความผิดปกติทางนี้ จึงรีบกรูกันเข้ามา
“ไอ้เวรหน้าไหนกล้ามาก่อเรื่องในฐานที่มั่น! อยากตายหรือไง!?” ชายที่ดูเหมือนหัวหน้าหน่วยตะโกนลั่น
แต่ทันทีที่สิ้นเสียง ดาบถังก็แทงทะลุลำคอเขาในพริบตา พลังมหาศาลตรึงร่างเขาไว้กับกำแพงด้านหลังจนสิ้นใจ
ตอนนี้หยางปินกำลังเดือดดาล ใครก็ตามที่เข้ามาหาเรื่องในจังหวะนี้ เท่ากับรนหาที่ตายชัด ๆ
คนอื่น ๆ เห็นภาพนั้นก็สะดุ้งผวา ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ชั่วขณะ
หยางปินไม่สนใจพวกเขา พาทุกคนมุ่งหน้าไปยังจุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็ว
ไม่นานทุกคนก็มาถึงสถานที่ก่อสร้าง ภาพแรกที่เห็นคือชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังใช้แส้ฟาดชายวัยกลางคน
ชายวัยกลางคนผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง เนื้อตัวถูกฟาดจนแตกยับ เขาขดตัวเป็นก้อนอยู่บนพื้น
“พ่อ!!!”
แม้สภาพมอมแมมของอีกฝ่ายจะแตกต่างจากพ่อที่ตนรู้จักอย่างสิ้นเชิง แต่เฉินห่าวก็จำได้ตั้งแต่แรกเห็นว่าคนที่ถูกซ้อมคือพ่อของเขา
ดวงตาของเฉินห่าวแดงก่ำในพริบตา เขาพุ่งเข้าไปด้วยความเร็วเกินกว่าคนทั่วไปจะจินตนาการได้