“พวกแก...ต้องตายกันให้หมด!” เฉินห่าวเหลือบมองอีกฝ่าย ก่อนร่างจะหายวับไปจากจุดเดิม
“!!!”
“ผู้มีพลังพิเศษ!?” พี่ไห่เบิกตากว้าง จ้องมองเฉินห่าวที่หายตัวไปอย่างกะทันหัน
จากนั้นเขาก็ชักอาวุธออกมา กวาดตามองรอบด้านอย่างระแวดระวัง
น่าเสียดายที่ไม่มีประโยชน์ แขนข้างหนึ่งของเขาพลันเจ็บแปลบ ก่อนจะถูกตัดขาดลอยหวือขึ้นไปกลางอากาศ
“อ๊าก...!”
พี่ไห่กรีดร้อง รีบกุมแขนไว้ แล้วจ้องชายหนุ่มที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวตรงหน้าอย่างเดือดดาล
“ฆ่ามันให้ฉัน!”
สิ้นเสียงพี่ไห่ พวกผู้วิวัฒน์ที่อยู่ด้านหลังก็กรูกันเข้าโจมตีเฉินห่าว
เฉินห่าวไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย ร่างของเขาวูบไหวหายไปแล้วปรากฏขึ้นราวกับเงาผี ลงมืออย่างโหดเหี้ยม ทุกครั้งที่โจมตีจะมีศีรษะคนร่วงลงพื้นหนึ่งหัว
คนกลุ่มนี้มีเกือบ 200 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้วิวัฒน์ขั้นสี่ และมีผู้วิวัฒน์ขั้นห้าอยู่กว่าสิบคน
แต่พลังแค่นี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินห่าวก็ไม่ต่างจากเอาชีวิตมาทิ้ง
การต่อสู้กลายเป็นการสังหารหมู่
ศีรษะแล้วศีรษะเล่าร่วงลงพื้น ผู้คนที่ยืนอยู่รอบด้านต่างอกสั่นขวัญแขวน
“ขั้น...ขั้นหก!?” สีหน้าพี่ไห่เผยความตื่นตะลึง
ในสถานที่แบบนี้ จะมีผู้วิวัฒน์ขั้นหกอยู่ได้ยังไง!?
หัวใจพี่ไห่จมดิ่งลงทันที ผู้มีพลังพิเศษขั้นหกไม่ใช่คนที่พวกเขาจะรับมือได้เลย
จากนั้นพี่ไห่ก็ส่งสายตาให้ลูกน้องสองสามคน สั่งให้พวกนั้นไปจับเฉินตงหมิง
ลูกน้องเหล่านั้นพยักหน้า แล้วค่อย ๆ ขยับเข้าไปหาเฉินตงหมิง