จงหย่วนเซินเปิดเกราะป้องกันทันที คุ้มกันทุกคนไว้ภายใน
จากนั้นคนอื่น ๆ ก็ลงมือพร้อมกัน ทักษะอันทรงพลังระเบิดใส่ฝูงอสูรผิวแดงเป็นระลอก
ฝนพิษกับวิชาฝนเพลิงของไอ้ดำถูกสลับใช้ไปมา แสงสว่างเจิดจ้าของหูเหวินเลี่ยง พายุหมุนของลิงผอม และพายุคมดาบน้ำแข็งของหลินอี้เฟย ล้วนเป็นการโจมตีวงกว้าง ทำให้จำนวนอสูรผิวแดงลดลงอย่างรวดเร็ว
แม้อสูรผิวแดงจะเปิดเพลิงคุ้มกายได้ทันที แต่ทุกคนก็บรรลุระดับอวี้เหิงกันแล้ว อสูรผิวแดงขั้นสิบหกหรือสิบเจ็ดบางตัว แม้มีเพลิงคุ้มกายก็ยังยากจะต้านทานการโจมตีของพวกเขา
พวกขั้นสิบเจ็ดยังพอฝืนยื้อได้บ้าง ส่วนขั้นสิบหกถูกสังหารในพริบตา
ส่วนอสูรผิวแดงระดับอวี้เหิง หยางปินเป็นคนจัดการเป็นพิเศษ
กระบี่บินเล่มแล้วเล่มเล่าร่ายรำกลางอากาศ พุ่งแทงอสูรผิวแดงระดับอวี้เหิงทีละตัวอย่างบ้าคลั่ง
แม้พวกมันจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อต้องเผชิญกับกระบี่บินที่โผล่มาอย่างไร้ร่องรอยของหยางปิน ก็ยังยากจะรับมือ อสูรผิวแดงระดับอวี้เหิงถูกหยางปินสังหารลงทีละตัว
อสูรผิวแดงเหล่านี้พยายามตอบโต้เช่นกัน ทว่าการโจมตีทั้งหมดถูกเกราะของจงหย่วนเซินสกัดไว้ ไม่อาจทำอันตรายคนที่อยู่ข้างในได้เลย
ท้ายที่สุด อสูรผิวแดงกว่าสามพันตัวก็ถูกทุกคนสังหารอย่างโหดเหี้ยม
“ลิงผอม ให้พวกนกเพลิงคาบคริสตัลพลังของอสูรผิวแดงพวกนี้ออกมา ส่วนซากศพก็ยกให้พวกมันกิน”
“ได้เลย!”
ลิงผอมสื่อสารกับเสี่ยวหงอยู่ครู่หนึ่ง เสี่ยวหงก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ก่อนจะส่งเสียงร้องใส่ฝูงนกเพลิง
ฝูงนกเพลิงพากันโผเข้าหาซากศพบนพื้นอย่างตื่นเต้นสุดขีด