ในโลกสีแดงคล้ำ ฝูงนกเพลิงสีแดงจำนวนมหาศาลกำลังบินทะยานไปบนท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง
บนหลังนกเพลิงสองสามตัวที่อยู่ด้านหน้า มีเงาคนหลายคนนั่งพักผ่อนอย่างสบายอารมณ์
หนึ่งคนต่อหนึ่งพาหนะ สบายสุด ๆ
หลังของนกเพลิงกว้างมาก ไม่ใช่แค่นั่งได้ ต่อให้นอนก็ยังไม่มีปัญหา
นอกจากนี้ นกเพลิงยังบินเร็วมาก แม้ความเร็วจะถูกหยางปินที่เหินเวหาด้วยกระบี่ทิ้งห่างจนเทียบไม่ติด แต่นั่นก็เพราะหยางปินบินเร็วเกินไป
ที่จริงแล้วนกเพลิงบินเร็วกว่าพวกเสี่ยวซวิ่นมาก
ภายใต้การนำทางของนกเพลิง หยางปินกับพวกก็พบฝูงอสูรผิวแดงขนาดใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว
พวกมันอยู่บนที่ราบซึ่งพื้นดินเรียบและมองเห็นได้กว้างไกล แม้หินบนพื้นจะเป็นสีแดงเช่นกัน แต่อุณหภูมิบริเวณนี้ก็เห็นได้ชัดว่าไม่สูงเท่าตรงที่พวกเขาเพิ่งเข้ามา
คงเป็นเพราะอยู่ห่างจากแม่น้ำลาวาสายนั้น
บนที่ราบมีเนินดินหลายแห่งที่สร้างจากหิน เห็นได้ชัดว่าเป็นบ้านของอสูรผิวแดง
รอบเนินดินมีอสูรผิวแดงอยู่หลายหมื่นตัว
วิถีการดำรงชีวิตของอสูรผิวแดงเหล่านี้ดูคล้ายกับสังคมดั้งเดิมของโลกสีครามอยู่บ้าง พวกมันรวมตัวกันเป็นเผ่า
ที่นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นหนึ่งในเผ่าเหล่านั้น แถมยังเป็นเผ่าขนาดใหญ่ไม่น้อย
การมาถึงของหยางปินกับพวกดึงดูดความสนใจจากอสูรผิวแดงด้านล่างทันที
เมื่อเห็นนกเพลิงหลายหมื่นตัวบินมาทางนี้ พวกอสูรผิวแดงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตื่นเต้นกันขึ้นมา
“หรือมีอาหารมาส่งถึงที่?”
ในโลกใบนี้ พวกมันคือผู้ครองอำนาจอย่างแท้จริง เผ่าพันธุ์อื่นล้วนเป็นอาหารของพวกมัน เมื่อเห็นพวกมันก็มีแต่ต้องหนี