บทที่ 199 วิชาบำเพ็ญ
ฟางซือเจี๋ยมองหนังสือในมือหยางปิน แววตาพลันสนใจขึ้นมา
“หัวหน้า นี่อยู่ในแหวนมิติใช่ไหม?”
“อืม” หยางปินพยักหน้า
“งั้นผมก็หายง่วงแล้ว!”
ฟางซือเจี๋ยรีบรับหนังสือสองเล่มไป แล้วเริ่มศึกษาอย่างละเอียด
เขาสนใจของพวกนี้มาโดยตลอด
ไม่นาน สีหน้าของฟางซือเจี๋ยก็เผยความตื่นตะลึง
“ดูออกไหมว่ามันคืออะไร?” หยางปินเห็นสีหน้าเขาแล้วก็อดร้อนใจไม่ได้ “เป็นของอะไร?”
ฟางซือเจี๋ยสูดหายใจลึก ก่อนเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า
“หัวหน้า เราอาจจะได้ของดีเข้าแล้ว!”
“จากที่ผมสังเกต หนังสือเล่มหนึ่งเป็นวิชาบำเพ็ญ อีกเล่มเป็นวิชาฝึกกาย”
“เป็นวิชาบำเพ็ญจริง ๆ เหรอ!?” ดวงตาหยางปินเป็นประกาย หัวใจพลันยินดีอย่างยิ่ง
ตั้งแต่แรกเขาก็หวังมาตลอดว่ามันจะเป็นวิชาบำเพ็ญ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นจริง
“อืม ดูจากเนื้อหาแล้วน่าจะใช่ เดี๋ยวผมแปลออกมาให้หัวหน้าดู”
ฟางซือเจี๋ยหยิบปากกากับกระดาษออกมา แล้วเริ่มแปลเนื้อหาของหนังสือทั้งสองเล่ม
หนังสือทั้งสองเล่มไม่ได้หนา มีเพียงไม่กี่หน้าเท่านั้น
ฟางซือเจี๋ยค่อย ๆ คิดทบทวนในหัว แล้วแปลทีละตัวอักษร
คำไหนไม่รู้จักก็เว้นไว้ก่อน แปลส่วนหลังให้เสร็จ แล้วค่อยย้อนกลับมาคาดเดาทีหลัง
ต้องยอมรับว่าฟางซือเจี๋ยสมกับเป็นกุนซือ หัวไวจริง ๆ
ใช้เวลาสามถึงสี่ชั่วโมงก็แปลเนื้อหาของหนังสือทั้งสองเล่มเสร็จ จากนั้นจึงส่งให้หยางปิน
หยางปินรับมาแล้วตรวจดูอย่างละเอียด
เป็นอย่างที่ฟางซือเจี๋ยบอก หนังสือเล่มนี้เป็นวิชาบำเพ็ญจริง ๆ เนื้อหากล่าวถึงวิธีควบคุมพลังดวงดาวในสมองให้ดูดซับพลังปราณรอบตัว เพื่อเพิ่มพูนพลัง