เช้าวันต่อมา ฟางซือเจี๋ยกลับไม่ได้ประกาศวิชาบำเพ็ญออกไปทันที เขารอจนผ่านไปราวหนึ่งสัปดาห์ เมื่อสมาชิกหน่วยดาวร่วงทุกคนขึ้นถึงขั้นแปดแล้ว จึงเรียกผู้วิวัฒน์มารวมตัวและถ่ายทอดวิชาบำเพ็ญให้พวกเขา
หยางปินพอเข้าใจความคิดของเขาอยู่บ้าง คงแค่อยากให้หน่วยดาวร่วงทิ้งห่างคนอื่น
ที่จริงหยางปินคิดว่าไม่จำเป็นเลย ระดับของพวกเขาสูงกว่าคนเหล่านี้อยู่แล้วถึงสองขั้น แถมยังมีวิชาฝึกกายอีก ต่อให้ไม่ขี้เกียจในภายหน้า คนอื่นก็ไม่มีทางตามทัน
แน่นอนว่าเรื่องนี้หยางปินไม่คิดจะเข้าไปก้าวก่าย ฟางซือเจี๋ยน่าจะมีเหตุผลของตัวเอง อีกอย่าง ตอนนี้อำเภอหรูไม่มีภัยคุกคามร้ายแรงอะไร ต่อให้พัฒนาช้าลงหน่อยก็ไม่เป็นไร
ตอนแรกเหล่าผู้วิวัฒน์ยังแทบไม่อยากเชื่อ หลังได้รับวิชาบำเพ็ญไปแล้ว แต่เมื่อทดลองฝึกในคืนนั้น พวกเขาก็ประหลาดใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ คืนเดียวกันนั้นเอง ผู้วิวัฒน์ขั้นห้าสูงสุดหลายคนก็เลื่อนขึ้นสู่ขั้นหก
เรื่องนี้ยิ่งทำให้ผู้วิวัฒน์ทุกคนยกย่องสมาชิกหน่วยดาวร่วงราวกับเทพเจ้า ทั้งยังซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง
ทุกคนรู้ดีว่าสิ่งนี้สำคัญเพียงใด แต่อีกฝ่ายกลับถ่ายทอดให้พวกเขาโดยตรง นี่แสดงว่ามองพวกเขาเป็นพวกเดียวกันจริง ๆ
เหล่าผู้วิวัฒน์ที่เดิมก็ยอมรับพวกเขาอยู่แล้ว ยิ่งรู้สึกว่าพร้อมพลีชีพเพื่อผู้ที่เห็นคุณค่าของตน
พวกเขาสัมผัสได้ว่า ด้วยความแข็งแกร่งของหน่วยดาวร่วง ฐานที่มั่นแห่งนี้จะต้องกลายเป็นขุมอำนาจใหญ่ในภูมิภาคอย่างแน่นอน
ส่วนพวกเขาเองก็โชคดีมากที่ได้เป็นสมาชิกกลุ่มแรกของฐานที่มั่น
ขอเพียงติดตามหน่วยดาวร่วงอย่างใกล้ชิด ต่อไปพวกเขาอาจได้กลายเป็นผู้มีฐานะเหนือคนทั่วไปเช่นกัน