ภายในห้องแห่งหนึ่งในศูนย์กลางฐานที่มั่น..
สมาชิกหน่วยดาวร่วงทุกคนนั่งคุยกันอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก..
หลังจากฆ่าซอมบี้อย่างหนักหน่วงต่อเนื่องมาครึ่งเดือน ทุกคนต่างเหนื่อยล้าทั้งกายใจ วันนี้จึงตั้งใจพักผ่อนกันสักวัน
อย่างไรเสีย ในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรก็แทบไม่เหลือซอมบี้ให้พวกเขากำจัดแล้ว
「ซือเจี๋ย ช่วงพัฒนาฐานที่มั่นมีปัญหาอะไรบ้างไหม」หยางปินหันไปถามฟาง ซือเจี๋ย
「ไม่มี มีแต่เรื่องเล็กน้อย ผมจัดการได้」ฟาง ซือเจี๋ยตอบ
「ฮ่า ๆ ฉันชอบที่นายมั่นใจแบบนี้จริง ๆ ให้ดูแลฐานที่มั่นนี่เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดที่สุดแล้ว」หยางปินหัวเราะ
แม้เขาไม่ได้เข้าไปจัดการเรื่องภายในฐานที่มั่น แต่ช่วงนี้พวกเขากลับมาพักที่ฐานทุกวัน จึงเห็นได้ชัดว่าทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง
รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้คนในฐานที่มั่นบอกได้ว่าพวกเขาพอใจกับชีวิตในตอนนี้มาก
ตอนนี้ฐานที่มั่นมีคนอยู่มากกว่า 5,000 คนแล้ว ปัญหาที่ต้องรับมือในแต่ละวันย่อมมีไม่น้อย แต่ฟาง ซือเจี๋ยกลับบริหารจัดการได้ดี แถมยังดูรับมือได้อย่างสบาย ๆ ความสามารถของเขาจึงเห็นได้ชัด
เหตุผลสำคัญที่สุดคือฟาง ซือเจี๋ยรู้จักใช้คน หรือจะพูดว่ารู้จักครองใจคนก็ได้ แม้แต่หยางปินยังอดนับถือไม่ได้
คนกว่าสิบคนที่เขาตั้งใจฝึกฝน ไม่ว่าจะเป็นความสามารถหรือความภักดี ต่างก็สูงเกินธรรมดา ไม่รู้ว่าเจ้าหมอนี่ไปเป่าหูพวกนั้นด้วยอะไร
「แต่ว่าหัวหน้าทีม ถึงตอนนี้จะยังไม่มีปัญหาอะไร แต่ก็อาจมีปัญหาซ่อนอยู่」ฟาง ซือเจี๋ยขมวดคิ้ว