วันเวลาผ่านไปทีละวัน ไม่ว่าจะเป็นซอมบี้ สัตว์กลายพันธุ์ หรือมนุษย์ ต่างก็พยายามพัฒนาตัวเองอย่างเต็มที่
ฐานที่มั่นดาวร่วงเติบโตอย่างรวดเร็ว ภายใต้การบัญชาการของฟาง ซือเจี๋ย กำแพงเมืองขยายออกไปไม่หยุด พื้นที่กว้างใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อหยางปินและคนอื่น ๆ ออกกวาดล้าง จำนวนคนในฐานที่มั่นดาวร่วงก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น
หลังจากช่วงสองสามวันแรก พวกผู้วิวัฒน์ชุดแรกที่อยู่ในฐานที่มั่นก็ถูกหยางปินพาออกไปกำจัดซอมบี้ด้วย
เหตุผลหลักคือหยางปินเห็นว่าการขุดคริสตัลพลังเสียเวลามาก จึงให้คนเหล่านี้ไปช่วยขุด
ผู้วิวัฒน์พวกนี้ผ่านการฝึกของฟาง ซือเจี๋ยมาไม่กี่วัน แต่ละคนก็เชื่อฟังและให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
สิ่งที่หยางปินคาดไม่ถึงคือ หัวหน้าของผู้วิวัฒน์กลุ่มนี้กลับเป็นพี่หลี่ที่พวกเขาเคยพบระหว่างทาง
เขาเป็นหัวหน้ากลุ่มคนที่เคยบอกตำแหน่งฐานที่มั่นให้พวกเขารู้
แม้หยางปินจะแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเชื่อใจฟาง ซือเจี๋ย ในเมื่อเลือกคนนี้มาเป็นหัวหน้า ก็ต้องมีเหตุผลของตัวเอง
เป็นอย่างที่คิด หลังจากได้คลุกคลีกัน หยางปินก็พบว่าความภักดีของพี่หลี่คนนี้สูงมาก
ภายหลังหยางปินได้รู้จากฟาง ซือเจี๋ยว่า ภรรยาของพี่หลี่ถูกพี่ลี่บังคับเอาตัวไปเพราะหน้าตาพอใช้ได้
เธอเป็นหนึ่งในสาวใช้ที่ออกมาจากบ้านของพี่ลี่
สำหรับผู้ชายคนหนึ่ง ความอัปยศเช่นนี้ไม่มีใครทนรับได้
แต่พี่หลี่กลับอดทน และอยู่ในฐานที่มั่นเพื่อรอโอกาสแก้แค้นมาตลอด
วันนั้นที่หยางปินกับพวกถาม เขาไม่ยอมบอกตั้งแต่แรก เพราะไม่อยากให้คนหนุ่มสาวกลุ่มนี้เข้าไปในฐานที่มั่นแห่งนั้น
แต่ต่อมาเมื่อเห็นว่าคนหนุ่มสาวกลุ่มนี้แข็งแกร่งมาก จึงให้จูเฒ่าบอกพวกเขา หลังจากนั้นยังตามกลับมาด้วย
เขาเห็นกับตาว่าหยางปินกับพวกถล่มฐานที่มั่นทั้งแห่ง และหั่นพี่ลี่จนเหลือแต่แขนขาด้วน