ณ ทางเข้าแดนมิติว่างเปล่าเมืองกว่าน..
สิ่งมีชีวิตกลุ่มหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาคล้ายมนุษย์ กำลังหันมองไปรอบ ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
แทบทุกคนในกลุ่มนี้สูงเกิน 2 เมตร นอกจากผมสีน้ำตาลและจมูกแบนกว่าเล็กน้อยแล้ว ส่วนอื่น ๆ ก็แทบไม่ต่างจากมนุษย์
พวกมันคือสิ่งมีชีวิตที่เพิ่งออกมาจากแดนมิติว่างเปล่า
เมื่อมองเห็นสภาพแวดล้อมที่ภูเขาเขียวขจีและสายน้ำใสสะอาด สีหน้าของสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ก็เผยความยินดีออกมา
“ไม่คิดเลยว่าถิ่นที่อยู่ของพวกเผ่าจิงชั้นต่ำกลุ่มนั้นจะมีช่องทางเชื่อมต่อกับโลกอันกว้างใหญ่เช่นนี้”
“นั่นสิ ถ้าไม่ได้ไล่ล่าทาสชั้นต่ำเผ่าจิงมาถึงนี่ ก็คงไม่มีทางเจอเข้า”
“โลกนี้ไม่เลว อาจใช้เป็นถิ่นอาศัยของเผ่าหลิงหินของเราได้ แบบนี้ก็ไม่ต้องแย่งดินแดนกับพวกนั้นแล้ว”
“อืม ดูจากสภาพโลกนี้ น่าจะมีสิ่งมีชีวิตอยู่ ลองตรวจสอบความแข็งแกร่งของสิ่งมีชีวิตที่นี่ก่อนค่อยว่ากัน”
“ได้”
ชาวเผ่าหลิงหินกลุ่มหนึ่งรีบมุ่งหน้าไปไกล ไม่นานก็พบฝูงซอมบี้จำนวนมหาศาล
“พวกนี้คือผู้อาศัยดั้งเดิมของโลกนี้หรือ? ดูเหมือนจะเป็นเผ่ามนุษย์นะ”
“น่าจะใช่ ไม่คิดเลยว่าโลกนี้ยังมีเผ่ามนุษย์อยู่ด้วย”
“ดูแล้วมีจำนวนไม่น้อย แต่กลิ่นอายอ่อนแอน่าสมเพช ความแข็งแกร่งคงไม่สูงเท่าไร”
“ลองดูก็รู้แล้ว” ชายเผ่าหลิงหินคนหนึ่งสะบัดมือส่ง ๆ ทันใดนั้นอุกกาบาตก้อนแล้วก้อนเล่าก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ก่อนพุ่งกระแทกฝูงซอมบี้อย่างรุนแรง
พวกซอมบี้สัมผัสได้ถึงอันตราย จึงพากันหลบหนี