นครดาวร่วง..
ภายในห้องฝึกฝนของหน่วยดาวร่วง..
ทุกคนหยุดฝึกฝน ต่างมองหยางปินด้วยสีหน้าคาดหวัง ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่น้อย
เวลานี้หยางปินเข้าสู่ห้วงสุญญะอีกครั้ง เขากวาดตามองจุดแสงแน่นขนัด พลางค้นหาวิชาที่ต้องการอย่างตั้งใจ
ตอนนี้เขามีทั้งทักษะเคลื่อนที่ ควบคุม และโจมตี สิ่งที่ยังขาดอยู่คือทักษะโจมตีหมู่กับทักษะเอาตัวรอด
แม้การควบคุมวัตถุจะทำให้เขาควบคุมกระบี่บินได้หลายเล่มพร้อมกันเพื่อโจมตีหมู่ แต่ต้องอาศัยการควบคุมด้วยตัวเองทั้งหมด ไม่สะดวกเท่าทักษะวงกว้างที่ใช้ได้เพียงโบกมือ
อย่างไรก็ตาม ทักษะโจมตีหมู่ยังไม่ใช่สิ่งจำเป็นเร่งด่วน ขอแค่คนอื่นมีใช้ก็พอ จุดแข็งของเขาคือการสังหารหัวหน้าเป้าหมาย เรื่องนี้เอาไว้พิจารณาทีหลังก็ได้
สิ่งสำคัญที่สุดที่เขาขาดในตอนนี้คือทักษะเอาตัวรอด
ความเร็วและพลังโจมตีของเขาเหนือกว่าระดับพลังของตัวเองมาก แต่การป้องกันกลับไม่ดี หากไม่มีทักษะเอาตัวรอด เกิดวันไหนถูกสังหารในพริบตาขึ้นมาก็คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
ช่วงนี้คู่ต่อสู้ที่เขาเผชิญล้วนมีระดับสูงกว่าเขาหลายขั้น และต่างก็มีพลังพอจะสังหารเขาได้ในพริบตา
การเคลื่อนย้ายพริบตาไม่ใช่ไม้ตายสารพัดประโยชน์ เผลอแค่ครั้งเดียวก็อาจถึงตายได้
ดังนั้นครั้งนี้หยางปินจึงตั้งใจหาทักษะเอาตัวรอดเป็นหลัก