หยางปินกับพวกมาถึงที่ทำงานของฟางซือเจี๋ย
ตอนนั้นฟางซือเจี๋ยเพิ่งวางสาย พอเห็นหยางปินกับคนอื่น ๆ ก็รีบเดินเข้ามาหา
“หัวหน้า คุณทะลวงขั้นแล้วเหรอ!?”
“อืม” หยางปินพยักหน้า
“เป็นยังไงบ้าง? เจอราชาซอมบี้หรือยัง?”
“ยัง ตอนนี้เรารู้ตำแหน่งคร่าว ๆ แล้ว แต่ยังไม่รู้ว่าตัวไหนกันแน่” ฟางซือเจี๋ยส่ายหน้า
“ราชาซอมบี้ตัวนี้ซ่อนตัวได้ลึกลับมาก แถมดูเหมือนจะไม่เหมือนราชาซอมบี้ที่เราเคยเจอมาก่อนด้วย”
“ไม่เหมือนยังไง?” หยางปินถามอย่างสนใจ
“เมื่อก่อนราชาซอมบี้จะเป็นตัวที่แข็งแกร่งที่สุดในฝูง ซอมบี้ในฝูงเดียวกันจะไม่มีตัวไหนอยู่ขั้นเดียวกับราชาซอมบี้ ถ้ามีขึ้นมา ฝูงก็จะแยกกัน”
“แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะไม่เหมือนเดิม ในฝูงซอมบี้กลุ่มนั้นมีซอมบี้ขั้น 19 อยู่หลายสิบตัว ตามหลักแล้วราชาซอมบี้น่าจะอยู่ขั้น 20 ถึงจะควบคุมซอมบี้ขั้น 19 พวกนั้นได้”
“แต่คนของเราไปค้นหาที่นั่นตั้งหลายวัน กลับไม่เจอซอมบี้ขั้น 20 เลยสักตัว”
“คนที่ผมส่งไปล้วนเป็นผู้วิวัฒน์ขั้น 19 ระดับสูงสุด ทั้งยังมีทักษะตรวจจับหรือรับรู้ ต่อให้เป็นพวกขั้น 21 หรือ 22 ก็หนีการตรวจจับของพวกเขาไม่พ้น”
“แต่ผ่านมาหลายวันแล้ว พวกเขาก็ยังไม่เจอซอมบี้ที่เกินขั้น 19 เลย”
“ผมให้พวกเขาจับตาซอมบี้ขั้น 19 พวกนั้นเป็นพิเศษแล้ว แต่ก็ยังไม่พบเบาะแสอะไรเลย พวกนั้นคงไม่ใช่ราชาซอมบี้” ฟางซือเจี๋ยพูดอย่างจนปัญญา
หยางปินได้ยินดังนั้นก็ลูบคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามว่า “เป็นไปได้ไหมว่าราชาซอมบี้จะไม่ใช่ทั้งขั้น 20 ขึ้นไปและไม่ใช่ขั้น 19 แต่อยู่ระดับอวี้เหิงหรือต่ำกว่านั้น?”