ภายในสำนักงานของฐานที่มั่นแห่งหนึ่งในอำเภอเล็ก ๆ ของเมืองถาน มณฑลเซียงหนาน มีหญิงสาวรูปร่างกำยำแต่ใบหน้าหวานคนหนึ่งนั่งครุ่นคิดอยู่บนเก้าอี้
จังหวะนั้นเอง มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วเอ่ยเสียงเบา
“พี่เวยเวย มีคนจากฐานที่มั่นเมืองถานมาหาค่ะ”
“หืม?” ถังเวยเวยเงยหน้าขึ้นอย่างแปลกใจ
“ให้เขาเข้ามา”
“ได้ค่ะ”
“จู่ ๆ ฐานที่มั่นเมืองถานก็มาหาถึงที่ ดูท่าจะคิดอะไรกับฐานที่มั่นของฉันสินะ” ถังเวยเวยยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ไม่นานนัก หญิงสาวก็พาชายวัยกลางคนคนหนึ่งเข้ามา
“หัวหน้าถัง ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว!” ชายวัยกลางคนเอ่ยอย่างสุภาพทันทีที่เข้ามา
“เกรงใจไปแล้ว ขอทราบได้ไหมว่าคุณแซ่อะไร?”
“ผมแซ่ตู้ มาจากฐานที่มั่นเมืองถานครับ”
“คุณตู้ ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรถึงมาหาฐานเล็ก ๆ ของฉัน?”
“หัวหน้าถังถ่อมตัวเกินไปแล้ว ฐานที่มั่นของคุณเป็นฐานที่มั่นที่แข็งแกร่งที่สุดในเขตเมืองถาน รองจากฐานที่มั่นเมืองถาน จะเรียกว่าฐานเล็ก ๆ ได้อย่างไรครับ”
“แต่ว่าหัวหน้าถัง คุณเองก็คงรู้ดี แม้ฐานที่มั่นของคุณจะเข้มแข็ง แต่คนมีน้อยเกินไป หากวันไหนมีฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่บุกเข้ามา พวกคุณคงต้านไว้ไม่อยู่ ไม่ทราบว่าเคยคิดจะย้ายไปพัฒนาฐานที่มั่นในเมืองถานบ้างไหมครับ?”
“ในเมืองอันตรายกว่าในอำเภอมาก ถ้ามีซอมบี้จำนวนมหาศาล เมืองถานก็ต้องเป็นเป้าหมายแรก ฉันคงไม่ไปหรอก” ถังเวยเวยส่ายหน้า
“หัวหน้าถังอาจยังไม่ทราบ ตอนนี้ฐานที่มั่นเมืองถานมีประชากรถึงห้าแสนถึงหกแสนคนแล้ว ผู้วิวัฒน์ขั้นหกมีมากกว่าหนึ่งแสนคนด้วยซ้ำ หากไม่ใช่ฝูงซอมบี้ระดับล้าน ผมมั่นใจว่าเราป้องกันไว้ได้ครับ”