ศูนย์บัญชาการฐานที่มั่นปักกิ่ง..
หลงจ้านกั๋วอ่านรายงานที่ศูนย์ควบคุมดาวเทียมนำมาให้ คิ้วขมวดแน่น
ช่วงนี้มีฐานที่มั่นหลายแห่งถูกฝูงซอมบี้ทำลายไปทีละแห่ง ภายในเวลาเพียงสัปดาห์เดียว ฐานที่มั่นขนาดกลางและเล็กก็หายไปหลายสิบแห่ง เรื่องนี้ทำให้หลงจ้านกั๋วรู้สึกหนักใจอย่างยิ่ง
“ดูท่าต้องเร่งจัดประชุมทั่วประเทศแล้ว” หลงจ้านกั๋วเอ่ยเสียงต่ำ
“โทรศัพท์ดาวเทียมของแต่ละฐานที่มั่นส่งไปถึงมือแล้วหรือยัง?”
“ให้ฐานที่มั่นทางการในแต่ละเขตเป็นผู้รับผิดชอบแจกจ่ายตั้งนานแล้ว ตอนนี้ฐานที่มั่นส่วนใหญ่ได้รับโทรศัพท์ดาวเทียมแล้ว ยังมีอีกไม่กี่แห่งที่ยังไม่ได้รับ”
“เพราะอะไร?”
“บางแห่งตั้งอยู่ห่างไกลเกินไป แถวนั้นไม่มีฐานที่มั่นทางการ จึงส่งไปไม่ถึง ส่วนบางแห่ง...ฐานที่มั่นทางการไม่ทำหน้าที่!”
“ไม่ทำหน้าที่!?” สีหน้าของหลงจ้านกั๋วพลันเคร่งขรึม
“ดีเหลือเกิน ไม่ทำหน้าที่งั้นหรือ คิดว่าพอโลกถึงกาลอวสานแล้ว พวกเราจะจัดการพวกเขาไม่ได้หรือไง!?”
“ฐานที่มั่นที่คนธรรมดาสร้างขึ้น เราอาจไม่ไปเรียกร้องอะไร แต่ฐานที่มั่นทางการใช้ทั้งอาวุธยุทโธปกรณ์และชื่อเสียงของทางการมาตั้งฐาน ก็ต้องทำตัวให้สมกับชื่อทางการ ใครกล้าไม่ทำหน้าที่ ก็เปลี่ยนตัวให้หมด!” หลงจ้านกั๋วตวาดอย่างเดือดดาล
“รับทราบ!”
“รีบกำหนดกำหนดการประชุมทั่วประเทศ ให้ฐานที่มั่นใหญ่ ๆ นำคริสตัลพลังระดับต่ำที่มีอยู่มาแลกคริสตัลพลังระดับสูง อย่างน้อยก็จะช่วยเพิ่มโอกาสรอดชีวิตให้พวกเขาได้บ้าง”
“รับทราบ”
“ผู้บัญชาการหลง แล้วจะให้พวกเขาแลกกับเราในอัตราส่วนเท่าไร?” ชายคนหนึ่งในชุดลายพรางถาม