เมื่อจงหย่วนเซินเร่งพลังที่ปล่อยออกมา รอยร้าวบนแท่นบูชาก็ค่อย ๆ ขยายทั้งความยาวและความกว้าง แม้จะช้ามากก็ตาม
ตอนนี้จงหย่วนเซินคาบคริสตัลพลังขั้นแปดไว้หลายเม็ด ส่วนหูเหวินจิ้งที่อยู่ด้านหลังก็ใช้ทักษะฟื้นฟูให้เขาอย่างต่อเนื่อง ทำให้พลังจิตของเขาเต็มเปี่ยมอยู่ตลอด
ถึงอย่างนั้น เหงื่อบนหน้าผากของเขาก็ไม่เคยหยุดไหล ใบหน้าแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าการทำลายแท่นบูชานี้ยังหนักเกินกำลังของเขาในตอนนี้
แต่เมื่อยังมีความหวัง ก็ย่อมยอมแพ้ไม่ได้
เวลาผ่านไปทีละน้อย รอยร้าวบนแท่นบูชายิ่งยาวขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนจ้องภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่นิดเดียว
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ตอนที่จงหย่วนเซินเหนื่อยจนแทบหมดสติ รอยร้าวก็แผ่ขยายไปทั่วแท่นบูชาในที่สุด!
“เปิด!”
จงหย่วนเซินตะโกนลั่น ใช้แรงเฮือกสุดท้ายจนหมดสิ้น
ทันใดนั้น แท่นบูชาทั้งแท่นก็แตกกระจาย!
เมื่อแท่นบูชาแตกสลาย วัตถุที่อยู่ด้านล่างก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน
แต่พอเห็นสิ่งนั้น ทุกคนกลับตะลึงงัน!
ตรงตำแหน่งใจกลางแท่นบูชาเดิม มีโลงศพใบหนึ่งตั้งอยู่เด่นชัด ไม่รู้ว่าทำจากวัสดุอะไร!
ทุกคนมองโลงศพใบนั้น เงียบงันไปอยู่นาน
“ถ้าฉันดูไม่ผิด นี่มันโลงศพใช่ไหม!” ลิงผอมผู้พูดจาตรงไปตรงมาทำลายความเงียบ
“...”
“นายดูไม่ผิดหรอก นี่แหละโลงศพ” เฉินห่าวส่ายหน้าอย่างจนใจ