ฐานที่มั่นม่อตู...
“ว่าไงนะ!? พวกเขาขับไล่อสูรผิวแดงพวกนั้นไปแล้ว!?” เยวี่ยคุนได้ยินรายงานจากลูกน้องก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ทันที
“เป็นความจริงแน่นอนครับ ข่าวเพิ่งส่งมาจากแนวหน้า!”
“เป็นไปได้ยังไง!? นั่นมันสัตว์ประหลาดระดับสิบห้าขั้นขึ้นไปตั้งห้าหกร้อยตัวเชียวนะ พวกเขาทำได้ยังไง!?”
เยวี่ยคุนคิดว่าหยางปินกับพวกไปที่นั่นคงแค่ตั้งใจจะตรวจสอบว่าสัตว์ประหลาดพวกนั้นน่ากลัวอย่างที่พูดหรือไม่
ใครจะคิดว่าเพิ่งผ่านไปไม่นาน ก็มีข่าวว่าพวกเขาขับไล่สัตว์ประหลาดพวกนั้นไปแล้ว เรื่องนี้ชวนให้เขาเชื่อได้ยากจริง ๆ
“ตามที่ทหารแนวหน้าบอก มีคนหนึ่งกระโดดลงจากพาหนะบินได้ แล้วทุบอสูรผิวแดงไปหลายตัว จากนั้นอสูรผิวแดงตัวอื่น ๆ ก็หนีกระเจิง...” หัวหน้าหน่วยลาดตระเวนที่มารายงานพูดอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก
เรื่องนี้เหลือเชื่อเกินไป หากเขาไม่ได้ยืนยันกับอีกฝ่ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็คงไม่กล้ามารายงานแน่
อย่างที่คิด หลังจากเขาพูดจบ เหล่าผู้บริหารในห้องประชุมต่างมองเขาด้วยสีหน้าแปลก ๆ
“ผู้บัญชาการ เรื่องแบบนี้ผมไม่กล้าพูดมั่วหรอกครับ เชื่อผมเถอะ!”
“ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่เชื่อนาย แต่เรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไปจริง ๆ” ผู้บริหารคนหนึ่งของฐานที่มั่นเอ่ยขึ้น
“ลองบอกมาสิว่าใครในกลุ่มนั้นเป็นคนลงมือ?”
“เอ่อ อยู่ไกลเกินไป ถึงจะใช้กล้องส่องทางไกลก็ยังมองหน้าไม่ชัดครับ”
“……”
“แต่ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใคร ก็ต้องเป็นคนหนึ่งในกลุ่มพวกเขาแน่ ผมให้คนเอาวิดีโอกลับมาแล้ว เดี๋ยวก็รู้ครับ”
“ดี”
ทุกคนพยักหน้า พวกเขาย่อมหวังว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริง แต่ก็ยากจะเชื่อว่าคนของหน่วยดาวร่วงจะแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ทุกคนเริ่มต้นจากจุดเดียวกัน