เมื่อเห็นเงาร่างกลุ่มใหญ่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ การต่อสู้กลางสนามก็หยุดชะงักลงชั่วคราว
ตอนนี้ยอดฝีมือเผ่าพลังที่มีอยู่แปดถึงเก้าพันคนเหลือเพียงห้าพันกว่า ผ่านไปแค่ครู่เดียวก็ถูกสังหารไปสามถึงสี่พันคนแล้ว
ส่วนใหญ่เป็นฝีมือหุ่นเชิดทั้งสามตัว หยางปินกับพวกเขารวมกันแล้วยังสังหารได้ไม่ถึงร้อย
ทุกคนมองสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่าที่กำลังวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ส่วนยอดฝีมือเผ่าพลังเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่ากลุ่มนั้น สีหน้าก็พลันหม่นลง
เงาร่างกลุ่มนี้เคลื่อนที่รวดเร็ว ไม่นานก็เข้ามาถึงสนามรบ
ตรงกันข้ามกับเผ่าพลังอย่างสิ้นเชิง สิ่งมีชีวิตจากแดนมิติว่างเปล่ากลุ่มนี้ล้วนสูงผอม แต่ละคนสูงไม่ต่ำกว่าสองเมตร ใบหน้าเรียวยาวแหลม ดูอ่อนช้อยคล้ายสตรี จำนวนก็มีถึงเจ็ดถึงแปดพันคนเช่นกัน
เมื่อมาถึง พวกเขากวาดตามองสนามรบ ก่อนสายตาจะหยุดลงที่ยอดฝีมือเผ่าพลังซึ่งถูกล้อมอยู่ตรงกลาง สีหน้าฉายแววประหลาดใจ
“อ้าว นึกว่าใครเสียอีก นี่ไม่ใช่เผ่าเตี้ยหรอกหรือ? ว่าไงล่ะ เผ่าเตี้ยที่ไม่เคยกลัวฟ้ากลัวดิน กลับถูกมนุษย์กลุ่มหนึ่งเล่นงานจนมีสภาพแบบนี้ได้ยังไง?” ชายร่างสูงที่เป็นผู้นำเอ่ยเยาะเย้ย
ยอดฝีมือเผ่าพลังไม่มีใครตอบ ในยามที่ตกอยู่ในสภาพน่าอนาถที่สุดกลับต้องมาเจอศัตรูคู่อาฆาต พวกเขาไม่อยากพูดอะไรทั้งนั้น แค่อยากเงียบไว้
“ศัตรูเก่าหรือ?” หยางปินมองยอดฝีมือเผ่าพลังที่เป็นผู้นำ
“ฮึ!” ชายคนนั้นแค่นเสียง แต่ไม่พูดอะไร
ถึงอย่างนั้น หยางปินก็ดูออกจากสีหน้าของพวกเขาว่าทั้งสองเผ่าคงไม่ลงรอยกันแน่