อาต๋ายไม่สนใจว่าพวกนั้นจะตกตะลึงเพียงใด มันเหวี่ยงหมัดใส่ยอดฝีมือเผ่าพลังคนอื่นอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกัน ผู้บัญชาการเผ่าปีกและอวี้ซวงก็ลงมือทันที สะบัดมือปล่อยพายุขนาดมหึมาสองลูก
พายุรุนแรงพัดยอดฝีมือเผ่าพลังกว่าร้อยคนเข้าไปในนั้น
พายุของผู้บัญชาการเผ่าปีกฉีกยอดฝีมือเผ่าพลังกว่าร้อยคนเป็นชิ้น ๆ ส่วนพายุของอวี้ซวงสังหารได้เพียงพวกขั้นต่ำกว่าเท่านั้น คนที่มีระดับ 27 ขึ้นไปมีแค่บาดแผลเต็มตัว แต่ไม่ถึงตาย
“ร่างกายแข็งแกร่งชะมัด!” หยางปินเอ่ยด้วยความตกใจ
ต้องรู้ก่อนว่า พลังของอวี้ซวงทัดเทียมกับขั้นเทียนจี แต่กลับฉีกร่างพวกที่ระดับ 27 ไม่ได้ด้วยซ้ำ เห็นได้ชัดว่าเจ้าพวกตัวเตี้ยนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ
แต่คนที่ตกใจยิ่งกว่าเขากลับเป็นยอดฝีมือเผ่าพลัง แต่ละคนมองหุ่นเชิดทั้งสองด้วยสายตาราวกับเห็นผี
“ขั้นเทียนจี!” ยอดฝีมือเผ่าพลังที่เป็นหัวหน้ามีสีหน้าตื่นตะลึงสุดขีด
“หุ่นเชิดขั้นเทียนจีงั้นหรือ!”
ชายคนนั้นรู้สึกราวกับมีม้าหมื่นตัวควบอยู่ในใจ
มีหุ่นเชิดขั้นเทียนจีทั้งที ทำไมไม่บอกกันตั้งแต่แรกวะ! ถ้าบอกก่อน ฉันอาจจะกลับไปแล้วก็ได้!
แต่ตอนนี้ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว
เผ่าพลังมีร่างกายแข็งแกร่งโดยกำเนิด การต่อสู้ข้ามระดับจึงเป็นเรื่องง่ายดาย
ทว่าเผ่าพลังมีจุดอ่อนอยู่ข้อหนึ่ง พวกเขาไม่มีการโจมตีระยะไกล และไม่มีทักษะควบคุม
เมื่อเผชิญหน้ากับหุ่นเชิดทรงพลังทั้งสาม พวกเขาจึงทำอะไรไม่ได้อยู่พักใหญ่
โดยเฉพาะอาต๋าย การต่อสู้แบบนี้ถูกใจมันที่สุด หมัดเดียวส่งปลิวหนึ่งคน สนุกจนหยุดไม่ได้
“อย่าไปสนหุ่นเชิดสามตัวนั่น ฆ่าพวกมนุษย์ให้หมด แล้วหุ่นเชิดพวกนี้ก็ไร้ประโยชน์!” หัวหน้าเผ่าพลังตะโกนลั่น