ซอเจะคือผู้จัดการของถนนโลหิตทมิฬ และเป็นผู้ประกาศรับสมัคร "พนักงานทำความสะอาด" แน่นอนว่าสภาพสุขาภิบาลของถนนโลหิตทมิฬนั้นทุกคนก็เห็นอยู่แก่ตา เดินบนถนนยังไม่มีที่ให้วางเท้าเลย จำเป็นต้องปรับปรุงภูมิทัศน์เมืองเสียหน่อย
พนักงานทำความสะอาดคนอื่นๆ เข้าประจำที่เกือบหมดแล้ว ซอเจะก็ช่างเจรจายิ่งนักระหว่างทาง ได้บอกข้อมูลที่จำเป็นบางอย่างแก่หลีอู้และเวินเหลียนอี
"บนถนนโลหิตทมิฬ เจ้าควรอยู่ห่างจากพวก 'หนูมนุษย์' หน่อย พวกนั้นส่วนใหญ่เป็นคนต่างถิ่น ตัวเต็มไปด้วยคราบสกปรกและเชื้อโรค ถ้าเจ้าเข้าใกล้เกินไป อาจติดเชื้อไวรัสประหลาดอะไรก็ไม่รู้"
"ถนนโลหิตทมิฬไม่มีหมอดีๆ หรอกนะ หากต้องการให้พวกนางรักษา มักต้องจ่ายราคาที่ยิ่งใหญ่ แต่ข้าไม่ปรารถนาจะไปยุ่งกับพวกบ้านั่น หากเจ้าติดเชื้อไวรัส ก็ควรรีบออกไปเสียแต่เนิ่นๆ"
"นอกจาก 'หนูมนุษย์' แล้ว ชาวบ้านพื้นเมืองของถนนโลหิตทมิฬล้วนเป็นมิตรยิ่ง พวกเขายังหนุ่มสาวอวบอิ่ม ทั้งมีมารยาทและความประณีต ล้วนเป็นสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีอย่างเต็มตัว ข้าว่าพวกเจ้าคงชอบพวกเขามากทีเดียว"
"แน่นอน หากพวกเจ้ายินดีจ่ายค่าตอบแทนเล็กน้อยสักหน่อย พวกเราก็ยินดีต้อนรับมิตรต่างแดนเช่นกัน เจ้าจะได้สัมผัสทุกสิ่งที่งดงามที่สุดในโลกมนุษย์ ณ ถนนโลหิตทมิฬ"
ไร้ข้อกังขา ไม่ว่าจะสำนวนหรือชื่อ ล้วนมีพื้นเพโน้มเอียงไปทางยุโรปตะวันตกยุคกลาง วิธีสำคัญหนึ่งในการเข้าสังคมก็คือทำตามอย่างชาวบ้าน