แอนนาอีกแล้วหรือ?
เฉินซีหันไปสบตากับหลีอู้ ดูเหมือนทั้งคู่จะมีความสงสัยเดียวกันในตอนนี้
งานชิ้นนี้มีชื่อว่า "ห้องของแอนนา" และในนี้…คนที่ตายคือแอนนา คนที่พูดกับพวกเขาก็คือแอนนา คนที่ฟื้นคืนชีพก็คือแอนนา แม้แต่เด็กผู้หญิงที่ซ่อนอยู่ในกล่องตอนนี้ก็คือแอนนา
ถ้าคนที่อยู่ชั้นล่างซึ่งเนี่ยเวยเฝ้าดูอยู่คือแอนนา เช่นนั้นแอนนาที่อยู่ตรงหน้านี้มันอะไรกัน?
เป็นคนเดียวกันด้วยหรือ?
หลีอู้ย่อตัวลงแล้วถามแอนนาในกล่องว่า "เธอซ่อนตัวเองอยู่ในนั้น หรือมีคนจับเธอใส่เข้าไป?"
แอนนาตอบว่า "ฉันซ่อนตัวเองอยู่ข้างใน ข้างนอก…พวกมันจะเห็นฉัน ไม่ว่าฉันทำอะไรพวกมันก็เห็นหมด"
"ฉันตื่นนอนแต่งตัวพวกมันเห็น ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าพวกมันเห็น ฉันอาบน้ำพวกมันก็เห็น แค่ก้าวออกจากกล่อง…ฉันก็กลายเป็นคนเปลือยเปล่า เป็นคนโปร่งใส"
"พวกมันจ้องมองฉันอยู่ตลอดเวลา ถึงจะปิดประตูหน้าต่างทั้งหมด พวกมันก็ยังจ้องมองฉันจากทุกรอยแยกในอากาศ"
"พวกมันซึมซาบเข้ามาในชีวิตของฉัน ในทุกตารางนิ้วของผิวหนังฉัน พวกมันฝังดวงตาลงในรูขุมขนของฉัน เพื่อจะเห็นฉันอย่างทะลุปรุโปร่ง…"
เสียงของเด็กสาวแผ่วลงเรื่อยๆ เจือด้วยเสียงสะอื้นที่ฟังแล้วอึดอัด
หลังจากหยุดชั่วครู่ เธอก็เอ่ยขึ้นอีกครั้งอย่างแผ่วเบา
"การต่อต้านของฉัน เสียงตะโกนของฉัน หรือแม้แต่เสียงแตกเปรี้ยงของแจกันที่ฉันทุบจนแตก…ในสายตาของพวกมันก็เป็นแค่เกม เป็นเกมที่ให้ความบันเทิงแก่พวกมัน…"
"ฉันหลบไม่ได้ ฉันหนีไม่พ้น…ฉันจึงซ่อนตัวเองอยู่ในกล่อง ไม่ให้ตัวเองออกไป และไม่ให้พวกมันเห็น"
