แม้ร่างกายของปู้ปู้จะเติบโตถึงสิบแปดปี แต่จิตใจยังเป็นเพียงเด็กเจ็ดแปดขวบเท่านั้น ตอนที่กำลังจะถูกหมายหัวเป็น[หมาตัวน้อย] เขาก็ให้พี่สาวกลืน[นักเรียนดีเด่น]คนนั้นไปต่อหน้าทุกคนทันที
ตามหลักแล้วเรื่องแบบนี้ถือว่าร้ายแรงมาก แต่ปัญหาคือ กฎระเบียบในคู่มือนักเรียนไม่ได้เขียนห้ามทำร้ายเพื่อนนักเรียน หรือห้ามกลืนเพื่อนนักเรียนแต่อย่างใด
แถมคนที่กลืนเพื่อนนักเรียนก็คือพี่สาว ไม่ใช่ตัวปู้ปู้ ดังนั้นปู้ปู้จึงไม่ได้รับโทษใด ๆ แถมยังทำให้นักเรียนดีเด่นห้องหนึ่งไม่กล้าลงมือกับพวกเขาง่าย ๆ อีก
ในเวลาเดียวกัน ฉิวเยวี่ยจากห้องสองก็เห็นความเคลื่อนไหว จึงใช้เงาสังหาร[นักเรียนดีเด่น]อย่างเด็ดขาดเช่นกัน
แม้จะไม่มีบทลงโทษตามกฎ แต่ไม่นานทางโรงเรียนก็ส่งใครบางคนที่เหมือนอสุรกายมาจับตัวปู้ปู้กับฉิวเยวี่ยไป โดยอ้างว่าเหตุการณ์รุนแรงเกินไป ต้องถูกกัก[บริเวณ]
เดิมทีปู้ปู้คิดจะกลืนคนผู้นี้ต่อ แต่ภารกิจครั้งนี้ยากเกินคาด อีกฝ่ายทำให้ปู้ปู้กับฉิวเยวี่ย "เชื่อฟัง" ขึ้นมาในพริบตา แล้วพาทั้งคู่ไปอย่างว่าง่าย
ส่วนฮวาจือได้รับ[อาวุธวิญญาณ]ชื่อ "สารานุกรมหนูน้อย" จากการสรุปผลใน 《แกะ》 ครั้งก่อน มีหน้าที่ใช้[สอดแนม]เหล่า[อสูรกาย]
ผลการสอดแนมสุดท้ายกลับรู้เพียงว่าอสูรกายตนนั้นมีนามว่า[ผู้จัดการ] ส่วนข้อมูลอื่น ๆ ไม่ปรากฏเลยแม้แต่น้อย
นั่นหมายถึงเรื่องหนึ่ง—ความน่ากลัวของอสูรกายตนนี้ เหนือกว่าระดับปัจจุบันของฮวาจือมากนัก
เวินเหลียนอีปรากฏตัวที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ มือลูบคางตนเองพลางเอ่ยขึ้นว่า "พวกนั้นคงยังไม่ตายหรอก"