ตอนที่ 139 [การศึกษาคะแนนเต็ม] บทลงโทษที่สิ้นหวังพอเพียง

ในคืนที่ถูกม่านหมอกปกคลุม ตึกไม่กี่หลังของโรงเรียนมัธยมคะแนนเต็มยังคงสว่างไสว ส่วนหน้าตึกเรียน จอขนาดใหญ่ที่ทุกคนมองเห็นได้สว่างขึ้น แสงนั้นกระทบลงบนใบหน้าของทุกคน

ในโลกความจริง ฮวาจือและคนอื่นๆ ที่ถูกทำเครื่องหมายเป็น[หมาตัวน้อย]ต่างล้มหมดสติโดยไร้สัญญาณเตือน

แหงนหน้าขึ้น ก็ได้ยินเสียงหวาดกลัวของเหล่าเด็กหนุ่ม

"พวกเราจบเห่แล้ว..."

"ปล่อยฉันออกไป ขอร้องเถอะ ปล่อยฉันออกไป อย่าให้ฉันต้องรับโทษ!"

เด็กหนุ่มที่เพิ่งตัวสั่นหนักที่สุด บัดนี้ร่ำไห้โฮจนสะอึกสะอื้น เขาคุกเข่า "ตุ้บ" ลงกลางจอภาพ เป็นโลกมืดมิดสนิท

เขาหันหน้าหาจอ ใบหน้าแดงก่ำ คราบน้ำข้างบนไม่รู้ว่าเป็นน้ำตาหรือน้ำมูก ส่งเสียงโขกศีรษะหนักๆ ทีละที

พร้อมกันนั้น จอภาพก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ และบน[บัตรนักเรียน]ของแต่ละคนก็มีภาพ "ไลฟ์สด" ลักษณะคล้ายกันปรากฏขึ้น สามารถให้เจาะจงสังเกตใครบางคนได้อย่างแม่นยำ

หลีอู้เปิดภาพของฮวาจือ "จิตสำนึกของพวกเธอถูกขังอยู่ในห้วงอวกาศนี้"

เวินเหลียนอีสีหน้าดำทะมึน "เธอดูหน้าโหวตสิ"

โหวต?

หลีอู้เห็นโลโก้ที่เขียนคำนี้ตรงมุมหนึ่งอย่ารวดเร็ว แล้วแตะเข้าไป

สิบห้องเรียน ห้าหมาตัวน้อย

ด้านบนปรากฏตัวเลือกโหวตที่ต่างกันสำหรับหห้าตัวน้อยทั้งห้าสิบอย่างเด่นชัด แตะเปิดหน้าของใครสักคนแบบสุ่ม ก็จะแสดงบทลงโทษที่เกี่ยวข้อง

ส่วนตอนนี้บทลงโทษที่ถูกโหวตของฮวาจือคือ:

[1: เล่นเปียโน (456 โหวต)]