ผู้อำนวยการตามหาเธอ?
ข่าวนี้ดึงความคิดของหลีอู้ที่กำลังเป็นห่วงคนอื่นกลับมาอย่างรวดเร็ว
ในหัวของเธอปรากฏใบหน้าของสวี่หม่านเฟิน
เมื่อบ่ายวานนี้ เขาจ้องเธอด้วยแววตาดุดัน ราวกับว่าเธอทำลายแผนการดี ๆ ของเขา
ตอนนี้รู้แล้วว่าปัญหาการเปลี่ยนสมองของโรงเรียนมัธยมคะแนนเต็มอยู่ที่ระดับผู้บริหาร ผู้อำนวยการคือผู้มีอำนาจสูงสุดในโรงเรียนอย่างไม่ต้องสงสัย
การตามหาเธอในเวลานี้ เกรงว่าจะร้ายมากกว่าดี
เรื่องของฮวาจือและคนอื่น ๆ เธอไม่สามารถเข้าไปมีส่วนร่วมได้ ตั้งใจจะให้ตาน้อยตามไป แต่ด้านหลังกลับมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น
“เธอไปเถอะ วางใจได้ เรื่องของพวกนั้นฝากฉันเอง ตราบใดที่ฉันอยู่… คนพวกนั้นทำอะไรพวกเธอไม่ได้หรอก”
หลีอู้หันไป เวินเหลียนอีมัดผมยาวเป็นหางม้าสูง แม้ไม่ได้เจอกันหนึ่งคืน สีหน้าจะดูอิดโรยไปบ้าง แต่เพราะมีเครื่องสำอางบาง ๆ ปกปิดไว้ ยังทำให้เธอดูภายนอกเปล่งปลั่งไร้ที่ติ ไร้ช่องโหว่
“เมื่อคืนเธอไปไหนมา?” หลีอู้ถาม
เวินเหลียนอีฮึดฮัดสองที ยิ้มอย่างภูมิใจ แล้วยก[บัตรนักเรียน]ตรงหน้าอกของเธอขึ้น
ข้อมูลข้างบนทำให้แม้แต่หลีอู้ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม
[ชื่อนักเรียน: เวินเหลียนอี]
[อันดับปัจจุบัน: ที่หนึ่งของระดับชั้น]
[ตำแหน่งนักเรียน: โต๊ะหมายเลขหนึ่ง ห้องเก้า ชั้นปีสาม]
[จำนวนครั้งที่สอบ: 21]
[อันดับเฉลี่ย: 1]
[คะแนนสอบครั้งก่อน: 736 คะแนน]
[ประเมินล่วงหน้า: มนุษย์สมบูรณ์แบบ! มาตรฐานแห่งสุนทรียภาพของมนุษยชาติ! ความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมคะแนนเต็ม! ประธานสภาสิทธิพิเศษคนปัจจุบัน ดาวรุ่งพุ่งแรงที่ทุกคนจับตามอง—เวินเหลียนอี!]