เมื่อตระหนักถึงจุดนี้ สีหน้าของหลีอู้ก็เคร่งเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ร่างกายคือพาหะของจิตสำนึก จิตสำนึกคือผู้ควบคุมความคิดและการกระทำทั้งมวล
หลีอู้รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเมฆหมอกเหนือโรงเรียนมัธยมคะแนนเต็มหนาขึ้นหลายส่วน ประหนึ่งว่ารอยแยกทั้งหมดที่แสงลอดผ่านได้ถูกอุดและปิดตาย
เธอก็รู้สึกว่าจู่ ๆ "เพื่อนร่วมชั้น" รอบตัวที่ผ่านการสอบมาด้วยกันนั้นไม่ใช่พวกเขาอีกต่อไป หากแต่เป็น[สมอง]จำนวนมากที่สูบกลืนสารหล่อเลี้ยงชีวิตอย่างไม่หยุดหย่อน ทำงานไปอย่างเครื่องจักร
บรรยากาศเช่นนี้เพียงพอที่จะทำให้ใครก็ตามรู้สึกหวาดกลัว
แม้แต่หลีอู้ก็ยังหัวใจเต้นเร็วขึ้น
[สมอง]เหล่านี้เคยเป็นคนมีชีวิตมาก่อน? และมีความเป็นไปได้สูงมากว่าเคยเป็นนักเรียนของโรงเรียนมัธยมคะแนนเต็ม
ตามบทนำของภารกิจ การศึกษาคะแนนเต็มตอนนี้ทดลองใช้กับนักเรียนเพียงสองรุ่น ผลทดลองของรุ่นแรกประสบความสำเร็จอย่างงดงาม พวกเธอเข้าโรงเรียนมาในฐานะนักเรียนรุ่นที่สอง
ก็หมายความว่า เจ้าของ[สมอง]เหล่านี้คือนักเรียนรุ่นแรก?
จุดประสงค์ของการเลือกเช่นนี้คืออะไร? อะไรที่ทำให้พวกเขายอมฝังตัวอยู่ในร่างกายของผู้อื่นแล้วมานั่งทำโจทย์ทุกวัน?
ระหว่างที่หลีอู้ห้วนคิดลึกลง ครูหวงก็ก้าวเข้ามาในห้องเรียน หอบข้อสอบปึกหนามาอีกเช่นเคย
การสอบรอบใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น
เซี่ยไป๋ดูเหมือนจะหวาดกลัวต่อสิ่งนี้อย่างมาก แม้แต่น้ำเสียงก็ยังสั่นเล็กน้อย และยิ่งเบาลงเรื่อย ๆ