[ภาพผนังหนึ่ง·เทพสถิต]
ผู้อยู่อาศัยกลุ่มแรกคือทหารที่รอดชีวิตจากราชวงศ์ผู้พ่ายศึก การหลบหนีก็ใช้ ‘ความกล้า’ สุดท้ายของพวกเขาจนหมดสิ้น เมื่อพวกเขาหลบซ่อนเข้ามาในป่าลึกแห่งนี้ พวกเขาจึงค่อย ๆ สร้างอารยธรรมของตนเองขึ้น
หมู่บ้านอัยหยางตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล ภูเขาซ้อนทับกันเป็นกำแพงสูงที่ไม่มีทางปีนข้าม ด้วยเหตุนี้ชาวบ้านจึงดำรงชีพด้วยการทำไร่และเลี้ยงสัตว์เป็นหลัก
แต่หมู่บ้านที่เต็มไปด้วยผู้ชายไร้ซึ่งสตรี ความปรารถนาในการขยายเผ่าพันธุ์ทำให้พวกเขาทรมานอย่างยิ่ง
ในที่สุด เรื่องน่าอับอายก็ปะทุขึ้น มีคนลอบสมสู่กับแพะป่าที่ชาวบ้านเลี้ยงไว้ โดยอ้างว่ามันมีเทพสถิต ในยามค่ำคืนมันจำแลงเป็นหญิงงามเพื่อล่อลวงชาวบ้าน
เหตุการณ์คล้ายกันระบิดขึ้นในช่วงเวลาสั้น ๆ ชาวบ้านจำนวนมากต่างถูกแพะป่ามนต์สะกด พวกเขาจึงคัดเลือกแพะป่าสามตัว ปั้นเทวรูป สร้างศาลบรรพชน และเซ่นไหว้ในฐานะเทพสามแพะ
นับแต่นั้น เทพสามแพะก็สถิตลง
……
[ภาพผนังสอง·การขอพร]
ตั้งแต่ศาลบรรพชนเทพสามแพะถูกสร้างขึ้น ชาวบ้านก็จุดธูปเซ่นไหว้ไม่เคยขาด
ปีหนึ่งฝนตกหนัก น้ำท่วมไร่นา ธัญพืชไร้ผล
ชาวบ้านสวดอ้อนวอนขออาหาร ขอภรรยา ขอบุตร
จากนั้น เทพสามแพะกลับสำแดงอานุภาพอย่างแท้จริง นำหญิงสาวรูปงามมาให้แก่พวกนาง ไม่เพียงแต่หน้าตางดงาม ยังทำงานหนักและไม่เคยบ่น
เรื่องนี้แพร่ออกไป ชาวบ้านก็ยิ่งขอพรต่อเทพสามแพะมากขึ้น
เทพสามแพะก็ตอบรับทุกคำขอ
เทพสามแพะในร่างสตรี นำพาแรงงาน ทายาท และภรรยามาสู่ชาวบ้าน