[จดหมายจากอีกฟากฝั่ง]สามารถรับข้อความจากสิ่งมีชีวิตพิเศษ และข้อความเหล่านี้มักจะสำคัญเป็นอย่างยิ่ง
ตั้งแต่หลีอู้เข้ามาในหมู่บ้านก็ได้รับข้อมูลไม่หยุด แม้จะมีความเป็นไปได้สูงว่ามาจากหลายแหล่ง แต่หลังจากเข้ามาในศาลบรรพชนเทพสามแพะ ข้อมูลก็เป็นระเบียบมากขึ้นมาก
ถ้าบอกว่าบนตัวพวกเธอมีกลิ่นอายของเทพสามแพะเข้มข้นมาก นั่นก็หมายความว่าเทพสามแพะทิ้งอะไรบางอย่างไว้บนตัวพวกเธอแน่นอน
หากคำว่า “ออกไป” ตอนนั้นเป็นของเทพสามแพะ เช่นนั้นท่าทีของเทพสามแพะต่อชาวบ้านก็ไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่า “เทพ” ต่อศาสนิกชนอย่างแน่นอน
พระองค์ไม่ต้อนรับหลี่ฮุ่ยหลานและชาวบ้านคนอื่นอย่างชัดเจน
และต่อมาเมื่อเข้าใกล้แท่นบูชานี้ เสียงที่เป็นระเบียบก็เริ่ม “ร้องขอความช่วยเหลือ”
หลีอู้เอ่ยปาก: “แท่นบูชานี้ชาวบ้านเป็นคนสร้าง ภาพผนังก็เป็นฝีมือแกะสลักของชาวบ้าน เมื่อเป็นสิ่งที่ชาวบ้านทำ เรื่องราวดำเนินไปอย่างไร ประวัติศาสตร์บันทึกไว้เช่นไร ก็กลายเป็นคำพูดข้างเดียวของพวกเขามิใช่หรือ?”
เมื่อได้ยินตรรกะนี้ เหล่าวิญญาณร้ายชุดแดงก็หลุดจากความตะลึงใน “คำพูดของเทพสามแพะ” เมื่อครู่ ราวกับโลกทัศน์ถูกสั่นคลอนไปครั้งหนึ่ง
“แต่ว่า… แต่พวกเขากุเรื่องตามใจชอบ ไม่กลัวเทพสามแพะลง[โทษทัณฑ์เทพ]หรือ?”
หลีอู้ยิ้ม ถามกลับพวกเธอ: “พวกเธอใครเคยเห็น[โทษทัณฑ์เทพ]ของเทพสามแพะจริงๆ? หรือว่าพวกเธอเคยได้ยินเทพสามแพะพูดเรื่องพวกนี้กับหูตัวเอง?”