ซอเจะเข้าใกล้ประตูคลินิก ไม้เท้าในมือหมายจะทิ่มแทงร่างของทั้งสองเพื่อให้พวกนางหลั่งเลือด
ทว่าเมื่อไม้เท้านั้นทิ่มลงไป กลับกระทบพื้นดังแก๊กชัดเจน ซอเจะจึงแสดงสีหน้าฉงน
คน หายไปแล้ว?
พร้อมกันนั้น กลิ่นหอมประหลาดที่ชวนให้หลงใหลอย่างถึงตายก็ค่อยๆ กระจายไปทั่วบริเวณ ทำให้เหล่าอีกาดำที่เขาเพิ่งรวบรวมมา—พนักงานผู้ได้รับชีวิตนิรันดร์หลังสิ้นชีพ
รวมถึงหนูมนุษย์ที่อยู่โดยรอบ ต่างเงยหน้าขึ้นมองเบื้องบน
เหนืออาคารคลินิกของลิลี่น่าโดยตรง มีสตรีสองคนยืนอยู่ด้วยท่วงท่าลำลอง หญิงผมดำไร้สีหน้าบนใบหน้า กอดอก ในมือถือขวดเลือดอยู่ขวดหนึ่ง
ข้างกายนาง หญิงผมทองเอามือข้างหนึ่งพาดไหล่นาง โน้มตัวลงเล็กน้อย มืออีกข้างปัดปอยผมข้างหู
สายลมโหมแรง ทั้งสองยืนอยู่สูง เสียงหัวเราะของเวินเหลียนอีเจือความเย้ยหยัน "คุณซอเจะ เรื่องดีอย่างชีวิตนิรันดร์ เก็บไว้ให้ตัวเองเถอะ"
"ดูสีหน้าคุณสิ คุณยังไม่ได้ควบคุมถนนโลหิตทมิฬได้ทั้งหมดสินะ อย่างเช่นพวกหนูมนุษย์พวกนี้... ก็ใช่ ดินแดนในฝันอันสวยงามจะให้พวกหนูเน่าเหม็นพวกนี้อาศัยอยู่ได้ยังไง? ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ต้องมาตามหาเราพวกคนทำความสะอาดหรอก"
ราชินีหนูเรียกร้องอย่างหนักให้พูดจาสวยหรู เพราะหนูกับหนูนั้นแตกต่าง
สีหน้าของซอเจะเครียดตึง ไม่ค่อยดีนัก
เพราะเขารู้ว่าขวดเลือดในมือของหลีอู้คืออะไร
"เลือด... พวกนางมีเลือดที่ได้รับพรจากเทพีสุขภาพงั้นหรือ?!"