คำพูดของหลีอู้เป็นการเตือนเหล่า[นักเรียนดีเด่น] และในขณะเดียวกันก็เตือนนักเรียนทุกคนที่ยืนอยู่บนอาคารเรียนและถือ[บัตรนักเรียน]ของตัวเอง
ก่อนหน้านี้ [นักเรียนดีเด่น] อยู่สูงส่ง เพื่อนนักเรียนธรรมดาทุกคนรวมถึง[หมาตัวน้อย]จำต้องยอมถูกกดขี่ทางชนชั้น ต่อให้ในใจสะสมความแค้นมานานแค่ไหนก็จนปัญญา ทำได้เพียงทนเงียบ ๆ
ใครใช้ให้กฎข้อบังคับเขียนไว้ด้วยเล่า: คะแนนเต็มคือสิ่งสูงสุด คะแนนคืออำนาจนำทุกสิ่ง
โรงเรียนมัธยมคะแนนเต็มมีแต่เอ็นดูเด็กที่ผลการเรียนดีเสมอ
แต่ตอนนี้ จู่ ๆ พวกเขาก็มีสิทธิ์[ลงโทษ]เหล่า[นักเรียนดีเด่น]ที่เคยกลั่นแกล้งตน
ดูสิ พวกเขาอยู่ตรงนั้น บนจอตรงกลาง แค่เลื่อนนิ้วก็ตัดสินชะตาของพวกเขาได้
ต่อให้พวกเขาออกมาได้แล้วจะทำไม? มีคนโหวตตั้งมาก ยังไง…ก็ไม่มีใครรู้ดอกว่าเป็นใคร
กลไก[การลงโทษ]มีไว้เพื่อให้เหล่าหมาตัวน้อยรู้สึกกดดันและหวาดกลัว แล้วจึงทุ่มเทเรียนหนักขึ้น
ในโรงเรียนมัธยมคะแนนเต็มที่มีสอบทุกสิบวันนี้ เกือบครึ่งค่อนโรงเคยเป็น[หมาตัวน้อย] เว้นเสียแต่[นักเรียนดีเด่น]
พวกเขาอดทนมานานแล้ว
และบัดนี้ โอกาสเอาคืนก็อยู่ตรงหน้า
แผ่นหลังของหลิวเหวินเย็นเยียบ เขาเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงสั่นเครือ “เฮ้ย…เฮ้ย เฮ้ย พวกแกต้องระวังหน่อยนะ ข้าคือ[นักเรียนดีเด่น] ข้าคือเพื่อนร่วมห้องพวกแกนะ!”
สติภายในจอสามารถเห็นโลกภายนอกได้