[สุสาน]ทั้งแห่งกำลังพังทลายลงอย่างเห็นได้ชัด ระเบิดที่ซ่อนอยู่ใต้ดินกำลังทำลายล้างผืนดินที่เปราะบางอยู่แล้วอย่างไร้ทิศทาง
มีคนกรีดร้องหนีตาย ตะโกนว่า เร็วเข้า เร็วเข้า
แต่พวกเขาไม่ขาดแขนก็ขาดขา ภาวะทุพโภชนาการขั้นรุนแรงทำให้สมรรถภาพร่างกายต่ำกว่าคนปกติมาก แม้แต่หนีเอาชีวิตรอดก็ยังหนีไม่พ้น
ยิ่งกว่านั้น ยังมีคนอีกส่วนหนึ่งที่จ้องมองอวี๋ซีและหลีอู้บนมอเตอร์ไซค์ด้วยแววตาหมองหม่นไร้ชีวิต
พวกเขาไม่มีความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอด จะอยู่หรือตายก็ได้
เพราะความตายสำหรับพวกเขาแล้ว อาจมิใช่การปลดปล่อยก็ได้
ต่อให้ผู้คนวิ่งหนีกันสุดชีวิตก็ตามไม่ทันความเร็วของแรงระเบิด บางคนถูกระเบิดตายทั้งเป็น บางคนก็ตกลงไปในพื้นดินที่ถล่ม
ภาพเบื้องหน้าช่างเป็นนรกบนดินชัดๆ
แต่ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นเลย ตอนนี้แม้แต่อวี๋ซี หลีอู้ และคนอื่นๆ ก็ใช่ว่าจะหนีรอดแน่นอน
พื้นดินด้านหลังทรุดตัวเร็วเกินไป
อวี๋ซีขับมอเตอร์ไซค์จนเครื่องแทบพ่นควัน พลังจิตลดลงเรื่อยๆ ขณะที่การแตกกระจายจากด้านหลังไล่ตามไม่ลดละ
หลีอู้ตะโกนออกไปว่า “เร็วกว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอ”
อวี๋ซียิ่งสติแตกหนักกว่าเดิม หลุดปากด่าออกมาหลายคำ “ฉันเคยคิดว่าไอ้สมองฝ่อคนนี้สมองป่วย แต่ไม่คิดว่ามันจะป่วยได้ขนาดนี้ ถ้าฉันรอดตายไปได้ ฉันต้องเอาเท้าบี้หัวมันให้แตกเลย”
ได้เลย ดูจากสถานการณ์แล้ว อวี๋ซีหมดไม้ตายแล้ว
หลีอู้บอกว่า “งั้นนายก็แล้วแต่บุญแต่กรรมแล้วกัน”
อวี๋ซีพูดว่า “???”
หลีอู้ตอบว่า “ฉันฟื้นคืนชีพได้ แต่นายทำไม่ได้”
“Fuck!” อวี๋ซีอดรนทนไม่ไหวในชั่วขณะ