“ขาข้าข้างหนึ่ง? เจ้า...”
พี่สิงห์เหล็กพูดยังไม่ทันจบ ขาจักรกลของเขาก็เกิดไฟลัดวงจรขึ้นทันที
ถึงแม้ร่างกายครึ่งหนึ่งจะกลายเป็นจักรกลไปแล้ว แต่โดยพื้นฐานแล้วพวกเขายังต้องใช้ระบบประสาทเชื่อมต่อรับรู้ความรู้สึก ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็ควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้
เมื่อมีระบบประสาท ความเจ็บปวดก็ยังคงอยู่
กลไกไฟฟ้าลัดวงจรเสียดสีเกิดประกายไฟในร่างกาย กระแสไฟฟ้าเริ่มไหลพล่านอย่างบ้าคลั่ง ความเจ็บปวดระทมทุกข์ทรมานทำให้พี่สิงห์เหล็กแทบไม่เชื่อว่าขาของตนข้างหนึ่งจะหักลงในชั่วพริบตาเช่นนี้
เขามองไปที่อวี๋ซีอย่างเหลือเชื่อ “ความสามารถของเจ้ามีผลกับ[จักรกล]หรือ?”
ก่อนหน้านี้เขาเคยทดสอบแล้ว [จักรกล]สามารถเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานและความแข็งแกร่งของร่างกายมนุษย์ได้อย่างมาก ทั้งยังมีระบบป้องกันการบุกรุกที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกนี้ เขาได้ทาสารที่สามารถขับไล่[ความอาฆาต]ไว้บนจักรกลของตน ความสามารถของอวี๋ซีไม่น่าจะมีผลกับเขาได้เลย
หลีอู้อธิบายอย่างไม่ใส่ใจ “นาทีที่ไม่จำเป็น ข้าไม่สู้ศึกที่ไม่ได้เตรียมพร้อม ข้ายอมรับว่า[การดัดแปลงจักรกล]ของเจ้าประสบความสำเร็จมาก แต่ข้าเองก็มีข้อมูลที่เอาชนะทุกสิ่งนี้ได้พอดี”
ดังที่พี่สิงห์เหล็กเองพูดไว้ก่อนหน้านี้ ผู้คนใน[เขตเมืองบน]มองคนอื่นเป็นทาส เป็นหมูหมา
พวกเขาผูกขาดปัจจัยการผลิตและทรัพยากรทุกประเภทไว้ในมืออย่างเหนียวแน่น
จ้าวเฉียนในฐานะผู้พัฒนา[ชิปรุ่งอรุณ]หนึ่งในบุคคลสำคัญของ[นครรุ่งอรุณ]ข้อมูลที่เขามีนั้นมากกว่าพี่สิงห์เหล็กมากนัก