จู้อิงนั่งอยู่บนม้านั่งยาวในคลินิก สีหน้าเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกไม่หาย ราวกับเพิ่งผ่านเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวบางอย่างมาเมื่อไม่นาน
ข้างๆ วางร่างบาดเจ็บสาหัสของหลี่เฉาหยาง
เมื่อเห็นหลีอู้เดินเข้ามา เธอเงยหน้าขึ้น แทบควบคุมต่อมน้ำตาไว้ไม่อยู่
เธอเป็นหญิงสาววัยสามสิบที่ดูดี ไม่ได้รับการศึกษามากนัก เติบโตในชนบทจึงไม่เคยพบเห็นโลกกว้าง ลมและฝนจากภูเขาทำให้ผิวเธอดูหยาบกร้านไปบ้าง แต่ก็ยังมีความมีชีวิตชีวาที่อธิบายไม่ได้
หากพูดถึงความสามารถในการรับมือทางจิตใจ เธอด้อยกว่าคนอื่นมาก แต่นับตั้งแต่บุกตะลุยมาถึงจุดนี้ เธอก็ละทิ้งความขี้ขลาดและอ่อนแอในอดีตไปจนหมด
การที่ทำให้เธอเผยสีหน้าเช่นนี้อีกครั้ง ชัดเจนว่าเรื่องเลวร้ายยิ่งกว่าที่คิด
เวินเหลียนอีเล่าคร่าวๆ ว่า เธอใช้ [ธิดาแห่งกาลเวลา] กระโดดไปดูที่คฤหาสน์กาดำแวบหนึ่ง คฤหาสน์กาดำไม่ได้มีความแปรปรวนใดๆ เพียงแต่ทุกคนหายไปหมด
แต่เมื่อเธอพยายามเข้าใกล้ ปัญหาก็เกิดขึ้น
[คฤหาสน์กาดำ] ไม่ได้รอคอยอย่างอ่อนโยนอีกต่อไป แต่เปิดฉากเข่นฆ่าเพื่อขังเธอไว้ข้างใน
โชคดีที่ [กระโดด] ของเธอเป็นพรสวรรค์ ไม่อย่างนั้นคงตายอยู่ที่นั่น
และเมื่อเธอ [กระโดด] ออกจากห้องแล้ว ก็พบว่าผนังด้านนอกของห้องมีใบหน้ามนุษย์งอกขึ้นมา
เป็นใบหน้าของ [พนักงาน] ทั้งหมด ผู้เสียชีวิตที่จู้อิงพูดถึงล้วนอยู่ในนั้น
นั่นคือการยั่วยุอย่างชัดเจน
ขณะเดียวกันก็ยืนยันว่าคำพูดของจู้อิงทั้งหมดเป็นความจริง