ฮวาจือได้รับข้อความจากหลีอู้ตั้งแต่แรกแล้ว ให้ระวังจ้าวเฉียน
ดังนั้นหลังจากที่ศูนย์พักพิงถูกบุกรุก เธอจึงใช้หนูน้อยติดต่อหาหลีอู้ทันที แจ้งสถานการณ์ให้หลีอู้ทราบ
ฮวาจือแสร้งยอมให้จับ แต่ที่จริงแล้วส่งข้อมูลของมนุษย์ดัดแปลงที่มาจับกุมพวกเธอทั้งหมดให้อีกฝ่ายแบบเรียลไทม์
โจวเข่อเกือบจะในวินาทีแรกก็รู้ทันทีว่านั่นคือพวกพ้องในสตูดิโอของเธอ
แม้จะเจ็บปวด แต่เธอก็รู้ดีว่าตัวเองต้องทำอะไร โดยไม่ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความเศร้าโศก เธอส่งข้อมูลทั้งหมดให้ฮวาจือ และรีบรุดไปยังที่ซึ่งฮวาจือถูกจับทันที
เธอยืม [ฉันพ่นฟองสบู่ได้] ที่เคยให้หลีอู้มา ที่เป่าฟองสบู่นี้นอกจากจะสร้างความฝันแล้ว ยังเก็บความฝันได้ด้วย
เธออยากลองปลุกพวกพ้องในอดีต
ตอนนั้นอวี๋ซีห้ามปรามอย่างมีเหตุผล แต่หลีอู้กลับให้เธอได้ลอง
ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ ก็ไม่ส่งผลต่อชัยชนะในบั้นปลายของพวกเธอ
แต่ถ้าไม่ลอง ชีวิตนี้ของโจวเข่อจะถูกฝันร้ายที่ไม่อาจช่วยเหลือพวกพ้องได้ตามหลอกหลอน
โจวเข่อซาบซึ้งจนน้ำตาไหล ภายใต้การคุ้มกันของหยางโยว่รีบมุ่งหน้าไปยังชั้นล่างสุดของบริษัทเพื่อเผชิญหน้ากับเหล่ามนุษย์ดัดแปลง ส่วนอวี๋ซีด้วยความช่วยเหลือของหลันหลีและเลี่ยซาก็พบตู้นิรภัยในห้องมั่นคงอย่างรวดเร็ว
และตู้นิรภัยที่ถูกล็อกไว้หลายชั้นนั้น ถูกเปิดออกอย่างง่ายดายด้วยอาวุธวิญญาณของหลันหลี [กุญแจสารพัด]
ข้างในมีคนเฝ้าจริงอยู่ ฝ่ายนั้นพยายามปล่อยข้อมูลออกไป แต่กลับถูก [กำแพงไร้ช่องลม] ขวางไว้
ต่อจากนั้นเลี่ยซาก็เปิดฉากสังหาร
และสิ่งที่เก็บไว้ในตู้นิรภัยนี้ ก็คือข้อมูลดิบทั้งหมดของ [ชิป] ทั้งหมด นั่นก็คือ [ชิปดั้งเดิม] สิ่งที่กุมอำนาจสูงสุดของนครรุ่งอรุณ
หลีอู้ใช้ [สมองปัญญา] ถ่วงเวลาต่อไป ส่วนอวี๋ซีก็เริ่มถอดรหัส [ชิปดั้งเดิม]