ราตรีกาลปกคลุมทั่วฟากฟ้าของเมืองเล็ก อากาศเน่าเหม็นราวกับว่าเมื่อไร้แสงอาทิตย์เกื้อหนุน
หลีอู้เดินเล่นไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย อากาศชื้นเย็นเยียบเหมือนมือคู่หนึ่งกดบ่าของเธอ ทำให้ร่างกายหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ หายใจก็ยิ่งลำบาก
ตรงหัวมุมถนนสิบแยก ไฟถนนที่เสียกระพริบ ๆ อยู่ จู่ ๆ ก็มีคนปรากฏขึ้นข้างใต้
เธอสวมเสื้อยืดสั้นสีขาว กางเกงขายาวสีดำ ผมยาวถึงไหล่ถูกรวบไว้ด้านหลัง แสงไฟจากด้านบนของโคมไฟส่องให้ใบหน้าเต็มไปด้วยเงามืด
และใบหน้านี้ ก็เหมือนกับของหลีอู้ทุกประการ!
คนที่หน้าตาเหมือนกันกำลังก้มหน้า ยิ้มให้หลีอู้อย่างน่าขนลุก
วินาทีต่อมา เธอก็พุ่งตรงเข้าหาหลีอู้ทันที!
แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ หลีอู้ไม่วิ่งหนี และไม่แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
เดี๋ยว... นี่มันไม่ถูกต้อง
ปฏิกิริยานี้ผิดปกติ
เหมือนกับว่า... คาดการณ์ไว้แล้วว่าเธอจะปรากฏตัวที่นี่
ตอนที่เธอรู้ตัว หลีอู้กลับพุ่งเข้าใส่เธอแทน โดยไม่ลังเลที่จะต่อยเข้าหน้าเธอหนึ่งหมัด
ทั้งสองต่อสู้กันอย่างรวดเร็ว แม้หลีอู้ไม่ได้เชี่ยวชาญการต่อสู้ระยะประชิด แต่ก็ไม่เสียเปรียบเลย และในไม่ช้าก็โยน "หลีอู้" ตัวปลอมลงกับพื้น
"หลีอู้" ตัวปลอมตะโกนขึ้นฟ้า: "ยังรออะไรอีก? จัดการเธอ!"
ทันใดนั้น เงาดำก็กระโดดออกมาจากด้านหลัง หลีอู้รีบเรียกกระเป๋าเดินทางแล้วฟาดใส่มันตรง ๆ