“หกขวบ ตอนที่ฉันเปิดนิตยสารเล่มแรกอ่าน ฉันก็มีความฝันอยากเป็นบรรณาธิการนิตยสาร ฉันใช้เวลาสิบสี่ปีทุ่มเทเรียน อ่านหนังสือ ค้นคว้า สุดท้ายกลับถูกปฏิเสธเพราะภาพลักษณ์ไม่ตรงตามที่บริษัทต้องการ ฉันสูญเสียความฝันไป”
“สิบห้า ฉันชอบผู้ชายคนหนึ่ง ฉันใช้เวลาตั้งสามปีอยู่ข้างกายเขา ทุ่มเทแรงกายแรงใจ ใช้ทุกวิถีทาง ใช้เงินทองเพื่อตามจีบเขา สุดท้ายกลับได้แค่คำดูถูก เขาบอกฉันว่า…ขอเพียงแค่ฉันหน้าตาดีกว่านี้ก็คงดี และลับหลัง เขาบอกเพื่อน ๆ ว่า…ใครจะไปคบกับผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนตัวประหลาด”
“เพื่อนที่ฉันคิดว่าสนิทบอกฉันว่า ทุกนาทีที่อยู่กับฉันมันน่าขยะแขยง ที่ยอมให้ฉันอยู่ด้วยก็เพราะจะได้ขับเน้นความงามของเธอ”
“ตอนเรียนฉันพยายามเอาใจอาจารย์ แม้แต่ตอนทำงานฉันก็ใช้ทุกวิถีทางประจบหัวหน้า พยายามใช้การประจบสอพลอผู้มีอำนาจเพื่อแลกกับพื้นที่หายใจเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่มันก็เทียบไม่ได้กับคนสวยแค่มีใบหน้าสวย ๆ เท่านั้น!”
“ฉันทำเพื่อจะได้เลื่อนตำแหน่ง ได้อะไรมากขึ้นงั้นหรือ? ไม่ใช่ ฉันแค่อยากจะไขว่คว้าทุกสิ่งทุกอย่างที่คนปกติคนหนึ่งควรจะมี!”
“ความฝัน งาน ความรัก ทุกสิ่งที่ฉันหวังว่าคนปกติควรจะได้ สำหรับฉันมันคือความฟุ่มเฟือย ไกลเกินเอื้อม!”
“ฉันใช้เวลายี่สิบปีหนีออกจากเมืองนี้ แต่สุดท้ายก็ต้องมาติดอยู่ที่นี่เหมือนพวกคุณตลอดไป!”