สายตาของเจียงหมิงถังหันกลับไปจับจ้องหมอเฒ่าผู้นั้นอีกครั้ง
ในเมื่อหยวนเป่ามั่นใจถึงเพียงนี้ ย่อมไม่มีทางผิด
พูดกันตามตรง วิชาแปลงโฉมของมู่กวนหลานยอดเยี่ยมจริง ๆ
คราก่อนที่พบเขา ณ หอเทียนเซียง นางยังรู้สึกว่าดวงตาของเขาดูขัดแย้งอยู่บ้าง
ทว่ายามนี้เห็นได้ชัดว่าเขาปลอมแปลงโฉมอย่างละเอียดถี่ถ้วน ดวงตาคู่งามกลับกลายเป็นขุ่นมัวและโรยรา
หากไม่มีระบบ ต่อให้นางมองอย่างไรก็คงเห็นเพียงชายชราธรรมดาคนหนึ่ง
ความจริงหลังงานเลี้ยงฉลองวันเกิด ณ จวนกั๋วกงอิงคราก่อน เจียงหมิงถังก็สังหรณ์ใจแล้วว่ามู่กวนหลานจะต้องมาหานาง
เพียงแต่ไม่คิดว่าเขาจะปรากฏตัวต่อหน้านางในฐานะเช่นนี้
เมื่อนึกถึงชาติกำเนิดของมู่กวนหลาน เจียงหมิงถังก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ตัวแทนงั้นหรือ?
น่าสนใจดีนี่
นางเอนกายไปด้านหลังเล็กน้อย ก่อนแสดงสีหน้าฉงน “ท่านหมอเฒ่าเพิ่งมาจับชีพจรที่จวนเป็นครั้งแรกหรือ?”
มู่กวนหลานกล่าวอย่างนอบน้อม “เรียนคุณหนู เป็นครั้งแรกขอรับ”
“แต่ข้าเห็นท่าทางของท่านหมอเฒ่าแล้วกลับรู้สึกคุ้นตาอยู่บ้าง คล้ายเคยพบที่ใดมาก่อน?”
นางขมวดคิ้ว แววตาฉายความไม่แน่ใจอยู่หลายส่วน
มือของมู่กวนหลานชะงักเล็กน้อย “คุณหนูล้อเล่นแล้ว ข้าน้อยเป็นเพียงหมอจากโรงหมอเล็ก ๆ จะมีวาสนาอันใดได้พบคุณหนูเล่า”
“พูดก็ถูก”
เจียงหมิงถังพยักหน้า พลางมองเขาอีกสองสามครั้ง ก่อนเอ่ยถามว่า “ร่างกายข้าเป็นอย่างไรบ้าง?”
“คุณหนูมีสุขภาพแข็งแรงดี ไม่มีสิ่งใดน่าเป็นห่วงขอรับ”
“ขอบคุณท่านหมอเฒ่า หลิวอิ๋ง ส่งท่านหมอเฒ่าออกไปที”
มู่กวนหลานก้มหน้าคำนับ กล่าวลาอย่างนอบน้อม ก่อนลงมือเก็บหีบยา ครั้นได้ยินเจียงหมิงถังพูดกับจืออวี่ว่า “ข้ายังรู้สึกว่าท่านหมอเฒ่าคนนั้นคล้ายคนที่พวกเราเคยพบ”
จืออวี่ถามว่า “บ่าวไม่เห็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ ไม่ทราบว่าคุณหนูหมายถึงผู้ใดหรือเจ้าคะ?”
เจียงหมิงถังครุ่นคิดอย่างละเอียด “ข้าก็นึกไม่ออกเหมือนกัน เพียงแต่มีความรู้สึกเช่นนั้น”
นางส่ายหน้า “อาจเป็นเพราะท่านหมอเฒ่าหน้าคล้ายผู้เฒ่าคนหนึ่งที่ข้าเคยพบก็ได้ ช่างเถิด ไม่คิดเรื่องนี้แล้ว ไปเอาขนมถั่วอบมาสักหน่อย ข้าหิวแล้ว”
“เจ้าค่ะ”