บทที่ 38 องค์รัชทายาทรับมือยาก คะแนนทะลุหลักพัน
เผยจิ่งเหิงเหลือบมองหญิงสาวผู้แสร้งทำท่าอ่อนแอผู้นั้น พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทว่าฟังออกถึงความหยอกเย้าอยู่บ้าง
“คุณหนูเจียงวางใจได้ สตรีที่กินข้าวได้มื้อละสามชามใหญ่นั้น ข้าไม่เคยพบเห็นมาก่อนในชีวิต จึงนับเป็นเรื่องแปลกประหลาดยิ่ง ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าถูกผู้ใดรังแกเป็นแน่”
พอได้ยินเช่นนั้น เขาก็เห็นสีหน้าแสนเวทนาของเจียงหมิงถังแข็งค้างไปจริง ๆ
เผยจิ่งเหิงแทบกลั้นไม่อยู่ แววขบขันจาง ๆ ปรากฏขึ้นในดวงตา จางเสียจนแทบสังเกตไม่เห็น
เจียงหมิงถังอดบ่นในใจไม่ได้
ฉันพูดว่าข้าวสามชามต่างหาก! พอถึงปากเขากลายเป็นสามชามใหญ่ได้ยังไง?
ปริมาณข้าวที่กินยังเงินเฟ้อได้ด้วยหรือไง?
เจียงสือซวี่ได้ยินดังนั้นก็เข้าใจว่าองค์รัชทายาทคงมาถึงนานแล้ว เพียงแต่ยังไม่ปรากฏตัวเท่านั้น
เขาก้าวออกไปข้างหน้า ยืนขวางเจียงหมิงถังไว้ด้านหลัง
“องค์รัชทายาท วันนี้กระหม่อมได้หยุดพัก เดิมทีตั้งใจมาที่ค่ายเพื่อรับสิ่งของบางอย่างแล้วจะกลับทันที จึงพาน้องสาวมาด้วยระหว่างทาง น้องสาวของกระหม่อมไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงมาก่อน จึงขาดความรู้เรื่องธรรมเนียมไปบ้าง หากมีสิ่งใดล่วงเกินพระองค์ ขอพระองค์โปรดอภัย กระหม่อมยินดีรับผิดชอบทุกประการพ่ะย่ะค่ะ”
เขากลัวว่าองค์รัชทายาทจะลงโทษหมิงถัง เพราะนางอาศัยบารมีโอรสสวรรค์ข่มคนเมื่อครู่
ลู่หย่วนโจวก็เข้าใจสถานการณ์เช่นกัน จึงช่วยพูดแทนเจียงหมิงถัง “องค์รัชทายาท กระหม่อมรู้ดีว่าการทะเลาะวิวาทผิดกฎเป็นความผิดใหญ่ กระหม่อมยินดีรับโทษ ทว่าเรื่องนี้เฟิงชิงซานเป็นฝ่ายดูหมิ่นกระหม่อมก่อน ส่วนคุณหนูเจียงก็พลอยถูกกระหม่อมทำให้เดือดร้อน ถูกผู้อื่นใส่ร้าย จึงจำต้องออกมาชี้แจงความจริง นางมิได้มีความผิด ขอพระองค์โปรดพิจารณาให้กระจ่างพ่ะย่ะค่ะ”
องค์รัชทายาทมิใช่ผู้ไม่รู้จักแยกแยะถูกผิด ย่อมไม่ถูกคำโป้ปดของเฟิงชิงซานหลอกลวง ทว่าพระองค์ทรงเคร่งครัดต่อกฎระเบียบยิ่ง เขาจึงต้องช่วยคุณหนูเจียงอธิบายความ
เผยจิ่งเหิงกวาดตามองคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น