ลู่หย่วนโจวถึงกับตะลึงงัน
ที่แท้ตอนเถาซื่อบอกเขาว่าจะสลับคู่แต่งงาน มิได้หมายให้เขาแต่งกับเจียงอวิ๋นฮุ่ยหรือ?
เหตุใดจู่ ๆ กลายเป็นพี่ใหญ่ของเขาที่ต้องแต่งกับเจียงหมิงถังไปได้?
เขาไม่ทันคิดสิ่งใดให้มากความ รีบก้าวฉับ ๆ ไปยังโถงกลาง
ลู่หวยชวนตรวจดูหนังสือเสร็จแล้ว จึงสั่งให้บ่าวยกทั้งหมดเข้าไปไว้ในเรือนของตน จากนั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนจะไปคารวะเถาซื่อ
พอเข้าไปในเรือน ก็ได้ยินเสียงมารดากับบุตรชายกำลังโต้เถียงกัน
“พวกท่านจะสลับคู่แต่งงาน เหตุใดต้องให้พี่ใหญ่แต่งกับเจียงหมิงถังด้วย?”
“ข้าให้เจ้าแต่งกับเจียงอวิ๋นฮุ่ย เจ้าแต่งหรือไม่?”
“ข้าย่อมไม่แต่งอยู่แล้ว!”
“เช่นนั้นมิถูกแล้วหรือ?”
เถาซื่อรู้สึกว่าบุตรชายช่างไร้เหตุผล “ดวงชะตาของเจ้ากับเจียงหมิงถังไม่สมพงศ์กัน อีกทั้งเจ้ายังไม่ยินดีแต่งกับเจียงอวิ๋นฮุ่ย เช่นนั้นก็มีแต่ให้หวยชวนรับการแต่งงานครั้งนี้ แล้วรับหมิงถังเข้าจวนเท่านั้น”
ลู่หย่วนโจวกล่าว “แล้วเหตุใดไม่ให้พี่ใหญ่แต่งกับเจียงอวิ๋นฮุ่ยเล่า?”
เช่นนี้ทุกฝ่ายก็ยินดี ทั้งสองตระกูลยังได้ผูกสัมพันธ์กัน เจียงหมิงถังก็ไม่ต้องแต่งกับพี่ใหญ่ของเขาด้วย
เมื่อคิดว่าหญิงในดวงใจจะกลายเป็นพี่สะใภ้ ในวันหน้าตนยังต้องมองดูทั้งสองรักใคร่กันอยู่ในบ้าน ลู่หย่วนโจวก็ไม่อาจยอมรับได้
เถาซื่อถลึงตามองเขา “บัดนี้พี่ใหญ่ของเจ้าอยู่ในชื่อข้า ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นบุตรชายคนโตโดยชอบธรรมของตระกูลเรา ส่วนเจียงอวิ๋นฮุ่ยเป็นเพียงบุตรบุญธรรมของจวนโหวเวยหย่วน หากให้ทั้งสองแต่งงานกัน เจ้าอยากให้คนทั่วเมืองหลวงกล่าวหาว่าข้าปฏิบัติต่อเขาอย่างไม่เป็นธรรมหรือ?”
“แล้วเหตุใดท่านถึงให้ข้าแต่งกับเจียงอวิ๋นฮุ่ยเล่า? ข้าก็เป็นบุตรแท้ ๆ ของท่านเหมือนกัน”
แท้จริงแล้วเถาซื่อเองก็ไม่อยากให้เจียงอวิ๋นฮุ่ยเป็นสะใภ้แท้ ๆ ของตน
แต่เหล่าพระอาจารย์ผู้ทำนายชะตากลับกล่าวว่า ดวงชะตาของหญิงผู้นี้สมพงศ์กับบุตรชายของนางยิ่ง หากได้แต่งงานกันก็จะอยู่เย็นเป็นสุข เสริมส่งให้ตระกูลรุ่งเรือง นางจึงยอมถอยให้
“เรื่องเทพผีและพุทธเต๋าล้วนเป็นเรื่องเหลวไหล เหตุใดพวกท่านถึงเชื่อเรื่องพวกนี้กัน? ข้าไม่ยอมรับการแต่งงานครั้งนี้เด็ดขาด!”