จินตนาการของมู่กวนหลานช่างงดงามยิ่งนัก
ทว่าความจริงกลับโหดร้าย
ขณะที่เขาจูบไล่ตามนางไม่หยุด มือก็ยังซุกซนไม่ว่าง เจียงหมิงถังจึงผลักเขาออก
เห็นนางแตะริมฝีปาก คล้ายส่งเสียงสูดปากเบา ๆ มู่กวนหลานก็พลันร้อนใจขึ้นมา
“เจียงหมิงถัง ข้าทำเจ้าเจ็บหรือไม่?”
เขาจำไม่ได้ว่าครู่ก่อนเผลอกระทบโดนนางหรือไม่
รู้เพียงว่าตนจูบอย่างเร่าร้อน ส่วนเจียงหมิงถังก็ไม่ได้หลบ
เขาจึงยินดีนัก และยิ่งจูบอย่างดุดันขึ้น
มู่กวนหลานยื่นมือออกไป หมายจะแตะริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของนางเพื่อตรวจดูว่ามีบาดแผลหรือไม่
เจียงหมิงถังปัดมือเขาออกทันควัน กล่าวอย่างหงุดหงิดว่า “ไม่ได้เจ็บ เพียงแต่เจ้าออกแรงมากเกินไป จูบเสียจนเป็นเช่นนี้ พรุ่งนี้ข้าจะพบผู้คนได้อย่างไร?”
เพราะเขาไม่รู้จักยับยั้ง จูบเนิ่นนานเกินไป ริมฝีปากของนางจึงแดงระเรื่อ ทั้งยังบวมขึ้นเล็กน้อย
มู่กวนหลานกล่าวขอโทษอย่างว่าง่าย “ขออภัย ข้าดีใจเกินไปจนลืมเรื่องนี้”
“อีกทั้งข้ายังไร้ประสบการณ์ ชั่วขณะหนึ่งจึงควบคุมตนเองไม่อยู่ คราหน้าข้าจะระวังให้ดี เจ้าอย่าโกรธได้หรือไม่?”
ได้ยินเช่นนั้น เจียงหมิงถังกลับกล่าวว่า “ไร้ประสบการณ์หรือ? มู่กวนหลาน เจ้าหลอกผู้ใดกัน”
นางจ้องเขา “ข้าเคยได้ยินข่าวลือว่าเสี่ยวจวิ้นอ๋องร่วมอภิรมย์กับสตรีหลายคนในคืนเดียว”
มู่กวนหลานพลันร้อนใจ “เรื่องเหล่านั้นล้วนเป็นเรื่องเท็จ เผยรุ่ยหลินกับครอบครัวคิดทำลายชื่อเสียงข้า จึงจงใจปล่อยข่าวลือ!”
ไม่ว่าจะอยู่ในยุทธภพหรือเข้ามาในนครหลวง เขาก็ไม่เคยข้องเกี่ยวกับสตรีอื่น