จื่อโจวกดมุมหนังสือที่มันงอลง
"ฉันไม่อยากกลับไปอยู่กับเธอเหมือนเดิม"
จี้เยี่ยนซานนั่งอยู่ตรงข้ามเธอ
กำลังจะเอ่ยปาก เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากนอกประตู
รองผู้บัญชาการผลักประตูเข้ามา มือถือจอตรวจสอบไว้
"ผู้บัญชาการ เกิดเรื่องในเขตคุมขัง"
หน้าจอยังสว่างอยู่
ภาพหยุดอยู่ที่สนามฝึกจริง
ลู่ชิงเหออุ้มจื่อโจว กำลังเดินผ่านกำแพงกระจก
พวกติดเชื้อบนโครงเหล็กก้มหัวลง สายเคเบิลรัดเข้าที่ไหล่และคอ มันยังคงก้มลงไปเรื่อย ๆ เข่ากระแทกพื้นปูน
หน้าผากพิงฐานโครงเหล็ก
ทิศทางหันตรงไปทางประตูที่จื่อโจวจากไป
เสียงในห้องนั่งเล่นเงียบลงทั้งหมด
จี้หว่านกอดกล่องบล็อกไม้ หันหัวไปทางหน้าจอ
"มันกำลังกราบพี่สาวหรือเปล่าคะ?"
ลู่ชิงเหอดึงเธอเข้ามาใกล้
"นั่งให้เรียบร้อย"
รองผู้บัญชาการกรอกลับภาพไปที่จุดเริ่มต้น
"ซอมบี้ระดับ 1 ตัวนี้ หลังจากส่งเข้าเขตคุมขัง ก็ไม่ยอมกินอาหารเลย"
"สิบนาทีที่แล้ว มันอยู่ดี ๆ ก็ชนประตูกั้นอย่างต่อเนื่อง"
"ห้องควบคุมย้อนดูไป ก็เจอคลิปนี้"
วิดีโอเล่นอีกครั้ง
พวกติดเชื้อเดิมยังคงดิ้นรนอยู่บนโครงเหล็ก
ชั่วขณะที่จื่อโจวเงยหน้าขึ้น เสียงชนก็หยุดลง
ฮู้ดสีดำค่อย ๆ หมุน ไปทางแท่นตรวจ
หลังจากที่เธอถูกลู่ชิงเหออุ้มออกไป พวกติดเชื้อก็คุกเข่าลง
จื่อโจวนั่งอยู่ในโซฟาพร้อมกับตำราเรียน
ด้านข้างคอมีผ้าพันแผล รอยช้ำที่เอวแนบกับเบาะรอง ความเจ็บปวดแผ่กระจายออกมาเป็นระลอก
กลิ่นคาวหวานที่ได้กลิ่นตอนเช้าผุดขึ้นมาจากความทรงจำอีกครั้ง
ท้องก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาชั่วขณะ
แขนของเธอกดตำราให้แน่น
จี้เยี่ยนซานรับจอตรวจสอบ
"ตอนนั้นคุณรู้สึกถึงอะไร?"
"อยากอาเจียน"
ลู่ชิงเหอเดินมาหาจื่อโจว
"ไม่สบายอีกแล้วเหรอ?"
