ขบวนรถของเฟิงหย่งเพิ่งมาถึงปากทางเข้าเขตเช่าของชาวประเทศเกาะ ก็ถูกคนจากกองมือปราบขวางไว้เสียก่อน
“นายท่าน ข้างหน้ามีพวกมือปราบตั้งด่านอยู่!” ลูกน้องที่นำหน้าขบวนกลับมารายงาน
“บัดซบเอ๊ย!”
“แจกปืนให้พวกเจ้า ไม่ใช่แจกกระบองไว้ก่อไฟ!”
เฟิงหย่งยกมือตบลงบนท้ายทอยของคนผู้นั้นฉาดหนึ่ง
กล่าวจบ เฟิงหย่งก็แย่งปืนกลเบาจากมือลูกน้องคนหนึ่งมา แล้วเหนี่ยวไกใส่ด่านของพวกมือปราบทันที
“ตื๊ด!”
“ตื๊ด! ตื๊ด!”
เสียงปืนดังขึ้นเป็นชุด มือปราบเจ็ดแปดคนล้มลงในกองเลือด
มือปราบสามัญเหล่านี้เคยเห็นเหตุการณ์เช่นนี้เสียที่ไหน ต่างพากันหลบอยู่หลังเครื่องกำบัง ตัวสั่นงันงก
เฟิงหย่งก้าวยาวไปยังด่าน กระชากมือปราบคนหนึ่งออกมา แล้วฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาอย่างแรง
“เพียะ!”
“ยกสิ่งกีดขวางออกไป!”
“เพียะ! เพียะ!”
“ข้าบอกให้เจ้ายกสิ่งกีดขวางออกไป!”
......
......
มือปราบที่เหลือไม่กี่คนลนลานยกสิ่งกีดขวางออก เปิดทางให้ขบวนรถผ่านไป
เมื่อขบวนรถผ่านไปแล้ว เฟิงหย่งก็ส่งสายตาให้หลี่จงถิง
หลี่จงถิงเข้าใจทันที ยกมือขึ้นยิง “ปัง” “ปัง” “ปัง” สองสามนัด จัดการมือปราบที่เหลือจนหมด
มือปราบเหล่านี้ล้วนเป็นชาวเกาะ ตายไปก็สมควรแล้ว
ในสายตาของเฟิงหย่ง มีเพียงชาวเกาะที่ตายแล้วเท่านั้นจึงจะเป็นชาวเกาะที่ดี
หลังขบวนรถจากไป มือปราบคนหนึ่งที่ยังไม่สิ้นใจคลานขึ้นจากกองเลือด แล้วเดินโซเซไปยังตู้โทรศัพท์
เมื่อโทรศัพท์ต่อสายติด เขาก็รวบรวมแรงทั้งหมดตะโกนว่า “มัน... พวกมันฆ่าคนแล้วบุกฝ่าด่าน...”
......
......
เขตเช่าของชาวประเทศเกาะ
สำนักงานใหญ่สมาคมมังกรดำ