หลินชวนมาถึงคฤหาสน์กุยหลาน ก็เห็นหม่าฮว๋อถิงนั่งซึมอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะน้ำชา
ทั้งคนดูหนักอึ้ง เหมือนคนเมาหนักจนไม่รู้เรื่องรู้ราว
“คุณหม่าคะ? เป็นอะไรไป?”
หลินชวนรู้สึกถึงลางไม่ดีในใจ
หรือว่าที่เขาคิดไว้ก่อนหน้านี้จะถูกต้อง หม่าฮว๋อถิงก็โดนด้วย? โดนลงกู่ในร่าง?
“ไปต่างจังหวัดมา โดนคนลอบทำร้าย”
หม่าฮว๋อถิงพูดพลางดึงเสื้อผ้าบริเวณไหล่ซ้ายลง
ใต้ไหล่ขาวเนียน ใกล้กับตำแหน่งหัวใจ ถูกพันด้วยผ้าพันแผล
บนผ้ามีรอยเลือดจางๆ ซึมออกมา
“บาดเจ็บมาได้ยังไง?”
หลินชวนประหลาดใจเล็กน้อย โดนลอบทำร้ายได้ยังไง?
ดูท่าแล้ว บาดแผลสาหัสมากนะ!
“ก็โทษฉันเอง ฉันรีบร้อนเกินไปที่จะขยายอาณาเขต เลยไปทำให้คนอื่นเขาโกรธ”
หม่าฮว๋อถิงพูดพลางยิ้มขม
“ไปโกรธพวกเจ้าถิ่นนอกเมืองเข้า?”
หลินชวนถาม
หม่าฮว๋อถิงพยักหน้ารับอย่างไม่ยืนยัน
“หลินชวน ต่อจากนี้สิ่งที่ฉันจะพูดกับนาย นายต้องตั้งใจฟังให้ดี”
จู่ๆ หม่าฮว๋อถิงก็มีสีหน้าจริงจังขึ้นมา
หลินชวนรีบนั่งตัวตรง “คุณหม่าคะ เชิญพูดได้เลย”
“ฉันอาจจะอยู่ได้ไม่นานแล้ว”
คำพูดของหม่าฮว๋อถิงทำเอาหลินชวนตะลึงไปเลย
หลินชวนรีบร่ายวิชาลับ ตรวจสอบอาการของหม่าฮว๋อถิง
จริงด้วย หม่าฮว๋อถิงบาดเจ็บสาหัส แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นหมดลมหายใจ ภายในร่างยังมีพลังชีวิตไม่ขาดสาย ยังพอช่วยได้!
แต่ที่หม่าฮว๋อถิงพูด ความหมายอาจจะเป็นว่าเธอไปยั่วโธ่เอาตัวที่เก่งกาจอะไรเข้าล่ะมั้ง? ตัวนั้นมันต้องการจะกำจัดเธอ?
ที่เธอพูดว่าอยู่ได้ไม่นาน ไม่ใช่เพราะบาดแผลตอนนี้ แต่เพราะอาจจะถูกคนฆ่า?