"คุณจัดการเอกสารที่เหลือคนเดียวไหวไหม? ให้ญาติมาด้วยไหม?"
หลังจากคนตาย ต้องไปออกใบมรณะบัตร แล้วก็ไปลบชื่อออกจากทะเบียนบ้าน
นอกจากนี้ บัตรต่างๆ และบัญชีธนาคารที่เกี่ยวข้อง ก็ต้องเอาใบมรณะบัตรไปติดต่อกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น สำนักงานทนายความ ธนาคาร เป็นต้น
ยังต้องไปทำใบเผาศพอีก
เสิ่นไห่หลงกลัวว่าหลินชวนคนเดียวจะจัดการไม่ไหว ยิ่งตอนนี้หลินชวนกำลังอยู่ท่ามกลางความโศกเศร้าอย่างที่สุด
"ไม่เป็นไร ผมทำได้"
หลินชวนบีบน้ำตาออกมาสองสามหยด เอามือเช็ดแล้วก็ยืนขึ้นอย่างที่ดูเหมือนจะลำบากมาก
"งั้น ฉันพาคุณไปรับศพ คุณว่าไง?"
เสิ่นไห่หลงถาม
หลินชวนพยักหน้า "ได้"
ไม่นาน เสิ่นไห่หลงก็พาหลินชวนมาที่ห้องเก็บศพของสำนักงานตำรวจ
ผ่านกระจก หลินชวนเห็นศพสองร่างนอนอยู่บนเตียง
เจ้าหน้าที่ชันสูตรพลิกผ้าขาวที่คลุมศพออก เผยให้เห็นใบหน้าซีดขาวและเลือนลางสองใบหน้า
"แค่ดูที่ใบหน้า อาจจะจำไม่ได้ เพราะแช่น้ำมานานเกินไป แต่เราทำการตรวจดีเอ็นเอแล้ว ยืนยันว่าเป็นเมียคุณกับแม่ยายคุณจริงๆ คุณจะเข้าไปดูไหม?"
เสิ่นไห่หลงเสนอ
"ได้" หลินชวนพยักหน้าอีกครั้ง
เข้าไปในห้องเก็บศพ หลินชวนยืนนิ่งอยู่ข้างเตียงศพของสวีน่า แล้วบีบน้ำตาออกมาอีกสองสามหยด "เธอโง่จริงๆ ทำไมต้องฆ่าตัวตายด้วยล่ะ"
ทำบทให้ครบ หลินชวนเริ่มพูดคนเดียวเป็นชุด 'สำนึกผิด'
เสิ่นไห่หลงรู้จักห้ามตัวเองถอยไปอยู่ด้านข้าง ปล่อยให้หลินชวนระบายอารมณ์อย่างเต็มที่
เขาล้วงซองบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าโดยไม่รู้ตัว เพิ่งจะดึงออกมาหนึ่งมวน ก็เพิ่งนึกได้ว่าที่นี่ห้ามสูบบุหรี่
"เฮ้อ! เป็นผู้ชายที่ดีจริงๆ ในสถานการณ์แบบนี้ อึดอัดใจจริงๆ อยากสูบเป็นเพื่อนสักมวน"