วันเวลาผ่านไปเช่นนี้
เล่ออวี้ใช้ชีวิตซ้ำเดิมทุกวัน
ตื่นเช้าไปนั่งสมาธิที่หอฝึกตน บ่ายไปฟังธรรมบรรยายที่หอธรรมบรรยาย เย็นกลับมาพูดคุยกับพฤกษากับบุปผา กลางคืนกอดตั้นตั้นแล้วพร่ำบ่น
ปราณวิญญาณเส้นน้อยในจันทน์ทะเล ภายใต้ความพากเพียรของนางและความช่วยเหลืออย่างลับ ๆ ของตั้นตั้น ค่อย ๆ เติบโตขึ้นทีละน้อย
จากเส้นผมหนึ่งเส้น กลายเป็นสองเส้น
จากสองเส้น กลายเป็นสามเส้น
ช้ามาก
ช้าจนแทบไม่มีความหมาย
แต่เล่ออวี้สัมผัสได้
ความรู้สึกอบอุ่นในจันทน์ทะเล เกิดขึ้นทุกวัน และทวีขึ้นทุกวัน
นางไม่รู้ว่านี่คือความก้าวหน้าในการฝึกตนปกติหรือไม่ และไม่กล้าถามใคร
ท่านหัวหน้าตระกูลบอกแล้ว อย่าให้ใครรู้ถึงร่างกายพิเศษของนาง
นางได้แต่รับรู้เงียบ ๆ จดจำความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในแต่ละวันเอาไว้ในใจ
หนึ่งเดือนผ่านไป
สองเดือนผ่านไป
ในจันทน์ทะเลของเล่ออวี้ มีปราณวิญญาณสะสมอยู่ก้อนเล็ก ๆ
ไม่ใหญ่ ปริมาณประมาณเมล็ดถั่วเหลือง
แต่เทียบกับสองเดือนก่อน ก็ต่างกันราวฟ้ากับดิน
ค่ำวันนี้ เล่ออวี้หยิบตั้นตั้นออกจากถุงเก็บสมบัติมากอดไว้ในอ้อมแขนตามเคย
"ตั้นตั้น ข้ามีเรื่องจะบอก" เสียงนางเบามาก แฝงความตื่นเต้นที่ซ่อนไม่มิด
"วันนี้ข้านั่งสมาธิ ลองดันปราณวิญญาณในจันทน์ทะเลเข้าสู่เส้นลมปราณ"
ภายในไข่ เฉียวซู่ชิงรวบรวมจิตสัมผัสเล็กน้อย
เล่ออวี้พูดต่อไปตามใจ
"แล้วมันก็เคลื่อนไหว!" เสียงของเล่ออวี้สั่น "ถึงจะเคลื่อนแค่นิดเดียว ประมาณจากจันทน์ทะเลไปถึงสะดือ แต่มันเคลื่อนจริง ๆ!"
เฉียวซู่ชิงใช้จิตสัมผัสกวาดทั่วร่างเล่ออวี้ยืนยันคำพูดของนาง