เหลยเจ๋อนิ่งอึ้งไปพักใหญ่
“ไม่ล่ะ”
“ฉันไม่ไป พวกเธอไปเล่นกันเองเถอะ”
พอได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของลูกมังกรตัวเมียหลายตัวก็เอ่อคลอด้วยหยาดน้ำ
พวกมันยังคงไม่ยอมไปไหน เพียงนั่งยอง ๆ อยู่ข้างเขา เงียบงันพลางมองเขา
วันเวลาหลังจากนั้นทำให้เหลยเจ๋อได้ลิ้มรสความสิ้นหวังอย่างแท้จริง
ชีวิตในหุบเขามังกรน่าเบื่อจนถึงขีดสุด
กิจวัตรของลูกมังกรเหล่านี้ในแต่ละวันมีเพียงนอน กิน วิ่งเล่น พ่นลมหายใจมังกร และแย่งอัญมณีกัน
วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า ไม่มีเรื่องแปลกใหม่แม้แต่น้อย
ไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีคอมพิวเตอร์ ไม่มีนิยาย
แม้แต่มังกรสักตัวที่คุยกับเขารู้เรื่องก็ไม่มี
เขาเคยลองพูดคุยกับมังกรวัยรุ่นที่มีอายุหลายร้อยปี
แต่หัวข้อสนทนาของพวกมันก็วนเวียนอยู่แค่ “เกล็ดของใครแข็งกว่ากัน” “ลมหายใจมังกรของใครร้ายกาจกว่า” และ “ใครแย่งอัญมณีได้มากกว่า”
สิ่งที่ทำให้เขาแทบคลุ้มคลั่งยิ่งกว่านั้นคือ
นับตั้งแต่วันที่เขาฟักออกจากไข่และมาถึงหุบเขามังกร เขาก็กลายเป็นจุดสนใจของลูกมังกรตัวเมียทุกตัวในหุบเขา
ทุกเช้าเมื่อเขาลืมตาตื่น ปากถ้ำก็จะเต็มไปด้วยอัญมณี แร่ และเปลือกหอยหลากชนิด
ทั้งหมดเป็นของที่ลูกมังกรตัวเมียแอบนำมาวางไว้ให้
เวลาเขาไปดื่มน้ำริมทะเลสาบ ก็จะมีลูกมังกรตัวเมียกลุ่มหนึ่งกรูกันเข้ามา อยากว่ายน้ำกับเขา
เหลยเจ๋อจนปัญญาจริง ๆ
เขาหมอบอยู่ริมทะเลสาบ มองเงาสะท้อนของตัวเองในผืนน้ำ
เป็นลูกมังกรดำตัวน้อยที่มีเกล็ดสีดำปกคลุมทั่วร่าง
ดวงตาแนวตั้งสีทองเข้ม เขามังกรดูองอาจน่าเกรงขาม
แม้จะยังอยู่ในร่างลูกมังกร ก็ยังแผ่กลิ่นอายอันทรงอำนาจของเผ่ามังกรออกมา
แต่จะดูน่าเกรงขามแค่ไหน ตอนนี้เขาก็ยังเป็นเพียงลูกมังกรที่แปลงร่างไม่ได้ด้วยซ้ำ!
จากความทรงจำสืบทอด เขารู้ว่าเผ่ามังกรต้องมีอายุครบ 1,000 ปีและเติบโตเป็นผู้ใหญ่เสียก่อน จึงจะแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้อย่างอิสระ
พอคิดว่าต้องติดแหง็กอยู่ในโรงเรียนอนุบาลมังกรแห่งนี้ไปอีกเกือบ 1,000 ปีเต็ม
เหลยเจ๋อก็ส่งเสียงคำรามของมังกรอย่างสิ้นหวัง
ชีวิตแบบนี้มันจะอยู่กันต่อไปได้อย่างไร!
เขาสะบัดหางเบา ๆ ปัดลูกมังกรตัวเมียสองสามตัวที่มารุมอยู่ข้างกายออกไป
จากนั้นก็มองไปทางนอกม่านพลังของหุบเขามังกร
ไม่ได้การ!
จะปล่อยให้เวลาล่วงเลยอยู่ที่นี่ครบ 1,000 ปีไม่ได้เด็ดขาด!
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจเหลยเจ๋ออย่างบ้าคลั่ง
เขาจะต้องเพิ่มพลังให้เร็วที่สุด จนแข็งแกร่งถึงระดับผู้ใหญ่
คิดได้ดังนั้น เหลยเจ๋อก็ลุกพรวดขึ้นยืน
ไม่สนใจสายตาอยากรู้อยากเห็นของลูกมังกรตัวเมียที่อยู่รอบกาย
แล้วหันหลังเดินเข้าไปในถ้ำด้านหลัง
เขาจะเริ่มฝึกฝนแล้ว
เพื่อให้หลุดพ้นจากโทษจำคุก 1,000 ปีนี้
เพื่ออิสรภาพ!
โรงเรียนอนุบาลบ้าบอนี่ เขาทนอยู่ต่ออีกแม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ไหวแล้ว!
วันเวลาในหุบเขามังกรทอดยาวออกไปตามกาลอันเนิ่นนาน
สำหรับเผ่ามังกรที่มีอายุขัยนับหมื่นปี
เวลาหนึ่งร้อยปีเป็นเพียงชั่วพริบตา
สำหรับลูกมังกรที่ยังไม่โตเต็มวัยส่วนใหญ่ในหุบเขา
หนึ่งร้อยปีนี้ก็แค่เปลี่ยนรูปแบบการเล่นสนุกไปเรื่อย ๆ
ใช้ชีวิตอย่างไร้กังวล ค่อย ๆ ยืดเหยียดร่างกายและลับกรงเล็บกับเขี้ยวไปตามกาลเวลา
แต่สำหรับเหลยเจ๋อแล้ว
หนึ่งร้อยปีแล้วหนึ่งร้อยปีเล่าช่างน่าเบื่อหน่าย ราวกับน้ำเปล่าที่ต้มซ้ำแล้วซ้ำเล่า จืดชืดไร้รสชาติ
นับแต่วันที่เขาตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะหลุดพ้นจาก “โทษจำคุก” 1,000 ปีนี้
ชีวิตในหุบเขามังกรของเขาก็เหลือเพียงสามอย่าง
ฝึกฝน ฝึกฝน แล้วก็ฝึกฝนแม่งเข้าไป!
เวลาส่วนใหญ่เขาขลุกอยู่ในถ้ำมังกร
ความเข้มข้นของธาตุในหุบเขามังกรสูงมาก การฝึกฝนจึงได้ผลเป็นสองเท่า
ตอนฝึกฝนครั้งแรก เขาพบว่าพลังเวทเพิ่มขึ้นเร็วผิดปกติ หลังจากพลิกดูความทรงจำสืบทอด เขาจึงรู้ตัวว่าตนเองปลุกพรสวรรค์กลืนกินขึ้นมาได้ด้วย
เหลยเจ๋อตื่นเต้นขึ้นมาทันที แบบนี้ก็ทะยานฟ้าได้เลยไม่ใช่หรือ!
ทุกครั้งที่หายใจเข้าออก เขาจะดูดพลังธาตุรอบตัวเข้าสู่ร่างอย่างบ้าคลั่ง
ทุกครั้งที่หลับใหล เขาจะหลอมพลังที่ดูดซับมาให้กลายเป็นพลังของตนเอง
ในหุบเขามังกรมีมังกรโตเต็มวัยที่ทำหน้าที่ล่าเหยื่อโดยเฉพาะ
ทุกวันพวกมันจะจับสัตว์วิเศษจากทะเลลึกและป่าบนเกาะมังกรมาป้อนให้ลูกมังกรที่ยังไม่โตเต็มวัย
การกินก็เป็นวิธีหนึ่งในการรับพลังงาน
พรสวรรค์กลืนกินของเขาก็แสดงผลเช่นกัน
เนื้อสัตว์วิเศษทุกคำที่กลืนลงท้องจะถูกพรสวรรค์แยกสลาย แล้วแปรเปลี่ยนเป็นพลังสายเลือดและความแข็งแกร่งของร่างกาย
ลูกมังกรตัวอื่นกินหมูเขี้ยวคมหนึ่งตัวต้องใช้เวลาย่อยครึ่งเดือน ทั้งยังดูดซับพลังงานได้ไม่ถึงหนึ่งในสิบ
แต่เขากินหมูขนาดพอ ๆ กัน ใช้เวลาเพียงสามวันก็ย่อยจนหมดเกลี้ยง
ประสิทธิภาพในการใช้พลังงานสูงกว่าลูกมังกรทั่วไปหลายเท่า
วันเวลาผ่านไปเช่นนี้ทีละวัน
ลูกมังกรตัวน้อยที่เพิ่งฟักออกจากไข่ค่อย ๆ เติบโต ขณะเดียวกันก็มีเจ้าตัวน้อยกลุ่มใหม่ถูกส่งมาจากถ้ำฟักไข่
เหลยเจ๋อยังคงขลุกอยู่ในถ้ำมังกรอย่างไม่หวั่นไหว ราวกับเป็นสิ่งแปลกแยกที่ไม่เข้าพวก
กาลเวลาห้าร้อยปีเปลี่ยนแปลงหลายสิ่งไปอย่างเงียบงัน
หลีน่าเติบโตจากลูกมังกรเสียงอ้อแอ้ กลายเป็นมังกรเงินหนุ่มที่มีท่วงท่าสง่างามปราดเปรียว
ลมหายใจมังกรของหงเหยียนร้อนแรงและเกรี้ยวกราดขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นยอดฝีมือในหมู่ลูกมังกรแดง
เมื่ออยู่ต่อหน้าเหลยเจ๋อ การเติบโตของพวกนางช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
หนึ่งร้อยปีแรกผ่านพ้นไป
ลูกมังกรที่ฟักออกจากไข่ในช่วงเวลาเดียวกับเขาส่วนใหญ่เติบโตยาวเพียงเจ็ดถึงแปดเมตร เพิ่งแตะขอบเขตระดับเงินเท่านั้น
ส่วนเหลยเจ๋อมีร่างกายยาวถึงสิบห้าเมตรแล้ว
เกล็ดดุจหินออบซิเดียนปกคลุมทั่วร่าง ทุกเกล็ดสะท้อนประกายเย็นเยียบราวโลหะ
กรงเล็บมังกรทั้งสี่ข้างคมกริบไร้เทียมทาน สามารถฉีกเกราะป้องกันของสัตว์วิเศษระดับสูงได้
พลังของเขาขึ้นถึงระดับทองแล้ว!
ห่างจากระดับศักดิ์สิทธิ์เพียงก้าวเดียวเท่านั้น
หนึ่งร้อยปีที่สอง
หนึ่งร้อยปีที่สาม
กาลเวลาสามร้อยปีล่วงผ่าน
ลูกมังกรรุ่นเดียวกับเหลยเจ๋อในหุบเขามังกรเติบโตยาวเพียงสิบเจ็ดถึงสิบแปดเมตร และก้าวเข้าสู่ระดับทองอย่างยากเย็น
ส่วนเหลยเจ๋อเติบโตจนมีร่างยาวเกือบร้อยเมตรแล้ว
ร่างมังกรดำมหึมาหมอบนิ่งอยู่บนพื้น ราวกับภูเขาสีดำลูกย่อม
เขามังกรของเขาเติบโตสมบูรณ์ เขาสีดำชูสูงเสียดฟ้า เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจของเผ่ามังกร
ปีกเนื้อบนแผ่นหลังกางออกบดบังฟ้าดิน
เพียงกระพือเบา ๆ ก็ทำให้เกิดพายุรุนแรง
พลังของเขาทะลวงขึ้นสู่ระดับแดนศักดิ์สิทธิ์แล้ว!
ตามกฎการเติบโตของเผ่ามังกร
อายุต่ำกว่า 500 ปีถือเป็นลูกมังกร
อายุ 500 ถึง 800 ปีเป็นมังกรวัยรุ่น
อายุ 800 ถึง 1,000 ปีเป็นมังกรวัยหนุ่ม
หลังครบ 1,000 ปี เมื่อทะลวงสู่ระดับตำนาน จึงจะนับว่าเป็นมังกรโตเต็มวัยอย่างแท้จริง
เหลยเจ๋อใช้เวลาเพียง 300 ปีก็ไปถึงจุดสูงสุดของมังกรวัยรุ่น และใกล้จะถึงเกณฑ์ของมังกรวัยหนุ่มแล้ว
หลีน่า หงเหยียน และพวกนางอีกสองสามตัว
ยังคงมาหาถึงนอกถ้ำมังกรของเขาเหมือนเคย
แต่เมื่อมองร่างมหึมาของเหลยเจ๋อ
แววตาของพวกนางก็เปี่ยมด้วยความยำเกรงมากขึ้น
พวกนางเติบโตขึ้นแล้วเช่นกัน
กาลเวลาสามร้อยปีทำให้พวกนางเติบโตขึ้นมาก
ในหมู่ลูกมังกรวัยเดียวกัน พวกนางก็เป็นยอดฝีมืออย่างแท้จริง
แต่ตอนนี้พวกนางกลับรู้สึกว่าตัวเองช่างเล็กจ้อยเหลือเกิน
แม้แต่จะเข้าไปถูไถเกล็ดของเขาสักครั้ง ก็ยังต้องรวบรวมความกล้ามหาศาล
เหลยเจ๋อไม่ได้ไม่สังเกตเห็นเรื่องนี้
ที่จริงในช่วงหนึ่งร้อยปีแรก
เมื่อมองลูกมังกรตัวน้อยสองสามตัวที่คอยเดินตามเขาต้อย ๆ อยู่ทุกวัน
เขาเองก็เคยคิดเรื่อง “เลี้ยงดูเพื่อนรักวัยเด็ก” อยู่บ้าง
ถึงอย่างไรเขาก็ต้องอยู่ในหุบเขามังกรเกือบหนึ่งพันปี
มีเพื่อนวัยเด็กที่คุ้นเคยอยู่ข้างกายสักสองสามตัว ย่อมดีกว่าอยู่ตามลำพัง
อีกอย่าง เผ่ามังกรมีอายุขัยยืนยาว พอพวกนางโตเต็มวัยเมื่อครบหนึ่งพันปีและแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้พอดี ก็จะได้ออกจากเกาะมังกรไปท่องเที่ยวทั่วทวีปเมียด้วยกัน
เพียงแต่เขาประเมินพรสวรรค์ของตนเองต่ำเกินไป
ความเร็วในการเติบโตของเขารวดเร็วเกินไปจริง ๆ
เร็วเสียจนลูกมังกรรุ่นเดียวกับเขายังอยู่ในช่วงวัยเด็ก
ส่วนเขากลับทะยานพรวดไปข้างหน้า ราวกับฉีดสารเร่งการเติบโตเข้าไป
เมื่อปีที่สี่ร้อยมาถึง
ร่างของเหลยเจ๋อก็ยาวถึงสองร้อยกว่าเมตรแล้ว
เขายืนอยู่บนยอดเขาในหุบเขามังกร
ปีกเนื้อขนาดมหึมาที่บดบังฟ้าดินค่อย ๆ กางออก
พลังอันยิ่งใหญ่พลุ่งพล่านอยู่ในร่าง
แรงกดดันของมังกรแผ่ปกคลุมทั่วทั้งหุบเขา
ลูกมังกรที่อายุน้อยกว่ามังกรวัยหนุ่มในหุบเขาต่างหมอบราบกับพื้น เงียบกริบด้วยความหวาดกลัว
เขาได้มาตรฐานของมังกรวัยหนุ่มแล้ว
ส่วนหลีน่ากับพวกนาง
แม้เวลาจะผ่านไปกว่าสี่ร้อยปี พวกนางก็เพิ่งเติบโตยาวยี่สิบกว่าเมตร และเพิ่งแตะขอบเขตมังกรวัยรุ่นเท่านั้น
วันนั้นเหลยเจ๋อบินลงมาจากยอดเขาเพื่อดื่มน้ำริมทะเลสาบ
บังเอิญพบหลีน่าที่กำลังว่ายน้ำอยู่ในทะเลสาบ
เมื่อเห็นเขา เด็กสาวมังกรเงินก็เผลอว่ายเข้ามาหาโดยสัญชาตญาณ
แต่พอมองร่างมหึมาราวเทือกเขาของเขา นางก็หยุดอยู่กับที่
ไม่มีท่าทีสนิทสนมอย่างเมื่อสี่ร้อยปีก่อน ที่กล้าเข้ามาเอาหัวถูไถเขาอีกแล้ว
หงเหยียนกับพวกนางอีกสองสามตัวยืนอยู่ริมทะเลสาบห่างออกไป ไม่กล้าเข้าใกล้
เหลยเจ๋อมองพวกนาง
ในดวงตาแนวตั้งสีทองเข้มมีแววจนใจและเสียดายวูบผ่าน
เรื่องเพื่อนรักวัยเด็กคงจบเห่ลงอย่างสมบูรณ์แล้ว