ความเร็วในการเติบโตของเหลยเจ๋อทิ้งห่างพวกเธอไปไกลราวฟ้ากับเหว
กว่าพวกเธอจะโตเต็มวัยในอีก 1,000 ปี เกรงว่าเขาคงทะลวงไปถึงระดับมังกรโบราณกึ่งเทพแล้ว
ถึงตอนนั้นช่องว่างย่อมยิ่งกว้างขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น รสนิยมของเขาก็ยังคงหยุดอยู่ที่ร่างมนุษย์
ต่อให้ลูกมังกรเหล่านี้งดงามเพียงใด ในสายตาเขาก็ยังเป็นกิ้งก่าตัวใหญ่
อย่าว่าแต่ใจหวั่นไหวเลย แม้แต่ความคิดวาบหวามสักนิดก็ยังไม่เกิดขึ้น
ก่อนหน้านี้เขายังเคยคิดว่า พอพวกเธอโตเต็มวัยในอีก 1,000 ปี ค่อยออกเดินทางไปด้วยกัน
แต่ตอนนี้ดูท่าเขาคงคิดไปเองทั้งนั้น
แม้จะน่าเสียดายอยู่บ้าง
แต่เหลยเจ๋อก็ไม่มีความคิดจะหยุดฝึกฝน
เมื่อเทียบกับเพื่อนวัยเด็กเหล่านี้ที่ถูกกำหนดให้ตามฝีเท้าเขาไม่ทัน
สิ่งที่เขาต้องการยิ่งกว่าคือการออกจากโรงเรียนอนุบาลมังกรบ้าบอนี่
ออกจากเกาะมังกรวายุ
มุ่งสู่ทวีปเมียอันกว้างใหญ่ไพศาล
ทำความฝันที่จะท่องไปทั่วหล้าอย่างอิสระให้เป็นจริง
เพื่ออิสรภาพ!
ความเสียดายแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้?
ยิ่งไปกว่านั้น...
เหลยเจ๋อสะบัดหาง
แววขบขันวูบผ่านดวงตาเรียวยาว
เมื่อเทียบกับลูกมังกรตัวน้อยที่ยังไม่โตเหล่านี้
หากจะหาคู่จริง ๆ ก็ต้องเป็นมังกรสาววัยผู้ใหญ่ที่โตเต็มวัยแล้วสิ
ไม่เห็นมีเสน่ห์กว่าลูกมังกรที่ยังเล่นโคลนอยู่พวกนี้หรอกหรือ?
พอออกจากหุบเขามังกรแล้ว เขาก็มีเวลาเหลือเฟือให้ค่อย ๆ มอง ค่อย ๆ เลือก
เขาหันกลับไปบินยังถ้ำมังกร
แล้วปิดด่านฝึกฝนต่อ
เมื่อปีที่ 500 ผ่านพ้นไป
พลังมังกรอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งก็พวยพุ่งออกจากถ้ำมังกร ราวกับคลื่นยักษ์ถาโถม
ร่างมังกรดำขนาดมหึมาค่อย ๆ ก้าวออกมาจากถ้ำ
ร่างยาว 500 เมตรทอดตัวดุจเทือกเขาสีดำที่ต่อเนื่องไม่รู้จบ สูงตระหง่านและยิ่งใหญ่เกรียงไกร
เกล็ดทุกแผ่นเปล่งประกายเย็นเยียบ
ขาทั้งสี่อันแข็งแกร่งเหยียบลงบนพื้น ทุกย่างก้าวทำให้ผืนดินสั่นสะเทือนแผ่วเบา
ปีกหนังขนาดมหึมาที่บดบังฟ้าบังตะวันกระพือเบา ๆ ก่อพายุธาตุหมุนวนทั่วฟ้า
ดวงตาเรียวยาวสีทองหม่นกวาดมองไปอย่างช้า ๆ
ทุกแห่งที่สายตาจับจ้อง ลูกมังกรทั้งหลายล้วนหมอบราบลงกับพื้น
ระดับตำนาน!
ตลอดหมื่นปีบนเกาะมังกรวายุ
มังกรตัวแรกของเผ่าที่มีอายุเพียง 500 ปีและถึงเกณฑ์โตเต็มวัย ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!
ทั่วทั้งหุบเขามังกรพลันคึกคักขึ้นมา
มังกรเงินสองตัวที่รับหน้าที่พิทักษ์หุบเขามังกรรีบพุ่งมาหาเหลยเจ๋อทันที
พวกมันมองมังกรดำวัยผู้ใหญ่ตรงหน้าซึ่งมีความยาวถึง 500 เมตร
สัมผัสพลังระดับตำนานในกายเขา
“เหลยเจ๋อ...เธอ...เธอทะลวงถึงระดับตำนานได้จริง ๆ ในเวลาแค่ 500 ปีหรือ?!”
“ขอองค์เทพมังกรเป็นพยาน! ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ!”
เงาร่างสีดำสนิทสายหนึ่งพุ่งแหวกฟ้า ก่อนร่อนลงตรงหน้าเหลยเจ๋อ
อิซาเบลลานั่นเอง
เธอมองเหลยเจ๋อที่อยู่ตรงหน้า
ดวงตามังกรเปี่ยมล้นด้วยความตื่นเต้นและภาคภูมิใจ
เธอเฝ้ามองเหลยเจ๋อเติบโตขึ้นมา
ตั้งแต่ฟักออกจากไข่
จากลูกมังกรที่ยาวเพียงครึ่งเมตร เติบใหญ่จนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตมหึมาเช่นทุกวันนี้
“เหลยเจ๋อ ลูกของแม่”
น้ำเสียงของอิซาเบลลาสั่นไหวด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะปกปิด
“เธอทำได้แล้ว ทั้งเผ่าจะต้องภูมิใจในตัวเธอ”
เหลยเจ๋อพยักหน้าเล็กน้อย แล้วมองออกไปนอกหุบเขามังกร
500 ปีแล้ว
เขาอยู่ในหุบเขามังกรแห่งนี้มาครบ 500 ปี
สมัยก่อนซุนหงอคงยังถูกขังไว้ใต้ภูเขาห้านิ้วเพียง 500 ปีเท่านั้น
ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็มีคุณสมบัติพอจะออกจากที่นี่แล้ว
“ผู้อาวุโสอิซาเบลลา”
เหลยเจ๋อเอ่ยขึ้น เสียงภาษามังกรทุ้มต่ำก้องสะท้อนไปทั่วหุบเขาอย่างช้า ๆ
“ตามกฎของเผ่ามังกร แค่บรรลุระดับตำนานก็มีสิทธิ์ออกจากหุบเขามังกรได้ ใช่ไหม?”
อิซาเบลลาชะงักไปเล็กน้อย
จากนั้นก็ยิ้มพลางพยักหน้า
“แน่นอน เผ่ามังกรถือความแข็งแกร่งเป็นใหญ่ ในเมื่อเธอถึงเกณฑ์โตเต็มวัยแล้ว ย่อมมีสิทธิ์ออกจากหุบเขามังกร”
แววแสงเจิดจ้าที่เรียกว่าอิสรภาพลุกโชนขึ้นในดวงตาเรียวยาวของเหลยเจ๋อ
การฝึกฝนอันน่าเบื่อหน่ายตลอด 500 ปี
การซ่อนตัวอดทนตลอด 500 ปี
ในที่สุดก็ออกผลในชั่วขณะนี้
เขาเชิดหัวขึ้น
เปล่งเสียงคำรามของมังกรกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน
เสียงนั้นเปี่ยมด้วยความปรารถนาอันไร้ขีดจำกัดต่ออิสรภาพ พุ่งทะลวงม่านพลังกั้นของหุบเขามังกร แล้วแผ่ไปทั่วเกาะมังกรวายุ
ภายในหุบเขามังกร
หลีน่า หงเหยียน และลูกมังกรตัวน้อยอีกหลายตัว ยืนอยู่ห่างออกไป
พวกเธอมองเงาร่างสีดำที่ใหญ่โตดุจเทือกเขา
ในดวงตาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส แต่ก็ซ่อนความเศร้าไว้เสี้ยวหนึ่ง
พวกเธอรู้ดี
ในที่สุดเขาก็กำลังจะจากที่นี่ไป สู่โลกกว้างใหญ่ไพศาลกว่าเดิม
ส่วนพวกเธอยังต้องอยู่ในหุบเขามังกร เพื่อใช้ชีวิตที่เหลือต่อไป
เหลยเจ๋อไม่ได้สังเกตเห็นสายตาจากที่ไกล
ต่อให้สังเกตเห็น เขาก็ไม่หยุดฝีเท้าอยู่ดี
“ไปกันเถอะ ผู้อาวุโสอิซาเบลลา”
เหลยเจ๋อถอนสายตา แล้วหันไปมองมังกรยักษ์ข้างกาย
“ผมจะยื่นคำร้องขอออกจากหุบเขามังกร”
ม่านพลังกั้นของหุบเขามังกรค่อย ๆ เปิดออกตรงหน้าเหลยเจ๋อ
เมื่อเขาก้าวออกจากหุบเขาที่ใช้ชีวิตอยู่มานาน 500 ปีเป็นครั้งแรก
ลมทะเลเค็มชื้นและหนาวเย็นพัดปะทะใบหน้า หอบเอาพลังธาตุเข้มข้นมาด้วย
เหลยเจ๋อชะงักฝีเท้าเล็กน้อย
ดวงตาเรียวยาวกวาดมองฟ้าดินเบื้องหน้าอย่างช้า ๆ เปี่ยมด้วยความใคร่รู้และตื่นตะลึง
500 ปีแล้ว
นับตั้งแต่ฟักออกจากไข่ เขาก็ได้รับการปกป้องอยู่ภายในม่านพลังกั้นของหุบเขามังกรมาโดยตลอด
สิ่งที่ได้เห็นมีเพียงทะเลสาบ ที่ราบ และถ้ำของหุบเขาแห่งหนึ่ง
แม้ในความทรงจำที่สืบทอดมา เขาจะเคยเห็นภาพทั่วทั้งเกาะมังกรวายุมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
แต่ก็เทียบไม่ได้กับการได้เห็นด้วยตาตนเอง ซึ่งสะเทือนใจยิ่งกว่า
ที่นี่คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเผ่ามังกร
เป็นเขตต้องห้ามชั่วนิรันดร์ที่เล่าขานกันทั่วทวีป
เบื้องหน้าคือแนวภูเขาไฟขนาดมหึมาที่ทอดยาวต่อเนื่อง สูงตระหง่านและยิ่งใหญ่เกรียงไกร
ลาวาสีแดงคล้ำไหลเอื่อยอยู่ตามไหล่เขา
ระหว่างขุนเขาคือผืนป่าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา
ต้นไม้ยักษ์ทุกต้นสูงเสียดเมฆ แผ่กิ่งก้านบดบังฟ้าบังตะวัน
ลำต้นใหญ่เสียจนต้องใช้คนสิบกว่าคนโอบ เปลือกไม้ปกคลุมด้วยลวดลายคล้ายเกล็ดมังกร
ริมขอบเกาะคือทะเลลึกสีน้ำเงินเข้มสุดลูกหูลูกตา
คลื่นทะเลซัดโขดหินสีดำ กระเซ็นเป็นละอองน้ำสูงหลายสิบเมตร เสียงดังสนั่นครืนครั่น
บางครั้งจะเห็นสัตว์อสูรทะเลลึกยาวหลายสิบเมตรกระโจนขึ้นจากผืนน้ำ
บนท้องฟ้ามีมังกรวัยผู้ใหญ่กระพือปีกบินโฉบผ่านเป็นครั้งคราว
บ้างเป็นมังกรทองที่ส่องประกายสีทองทั่วร่าง
บ้างเป็นมังกรเงินสีขาวพิสุทธิ์ เปล่งประกายผุดผ่องศักดิ์สิทธิ์
บ้างเป็นมังกรแดงที่แดงฉานดุจเปลวเพลิง ทรงอำนาจยิ่งใหญ่
และยังมีมังกรดำเช่นเดียวกับเขา เกล็ดดำสนิทปกคลุมทั่วร่าง แผ่รัศมีน่าเกรงขามและเย็นเยียบ
มังกรวัยผู้ใหญ่ทุกตัวมีร่างยาวหลายร้อยเมตร แผ่แรงกดดันระดับตำนานออกมา
เสียงของอิซาเบลลาดังขึ้นข้างกายอย่างนุ่มนวล
เธอเก็บงำแรงกดดันมังกรระดับกึ่งเทพ แล้วบินเคียงข้างเหลยเจ๋อด้วยร่างอันมหึมา
เธอแนะนำอย่างอ่อนโยนว่า
“พื้นที่ใจกลางของเกาะมังกรแบ่งออกเป็น 5 เขต”
“ถ้ำฟักไข่ เขตอาศัยของลูกมังกรในหุบเขามังกร เขตชุมนุมของมังกรวัยผู้ใหญ่ โถงประชุมสภาผู้อาวุโส และเขตต้องห้ามของเผ่ามังกรที่อยู่ลึกที่สุด”
“ที่ที่เรากำลังจะไปคือโถงประชุมของสภาผู้อาวุโส”
“การตัดสินใจสำคัญทั้งหมดของเกาะมังกรล้วนกำหนดขึ้นที่นั่น”
“หากเธอต้องการได้รับอนุญาตให้ออกจากเกาะมังกรอย่างเป็นทางการ ก็ต้องได้รับการรับรองจากสภาผู้อาวุโสก่อน”
เหลยเจ๋อพยักหน้าเล็กน้อย
สายตายังคงเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ระหว่างทาง
เขาเห็นถ้ำมังกรเรียงรายอยู่ในเขตชุมนุมของมังกรวัยผู้ใหญ่
ถ้ำแต่ละแห่งตั้งอยู่บนยอดเขา ดูยิ่งใหญ่โอ่อ่า
ภายในอบอวลด้วยกลิ่นอายของสมบัติกองพะเนิน
ความทรงจำที่สืบทอดมาในขณะนี้พลันแจ่มชัดขึ้นอย่างยิ่ง
การสะสมสมบัติเป็นสัญชาตญาณที่ฝังอยู่ในสายเลือดของเผ่ามังกร
ยิ่งมังกรแข็งแกร่งเท่าไร สมบัติที่สะสมไว้ก็ยิ่งมากมายเท่านั้น
อิซาเบลลาดูเหมือนจะอ่านใจเขาออก จึงยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นว่า
“โถงประชุมของสภาผู้อาวุโสเป็นสถานที่หรูหราที่สุดบนเกาะมังกรเลยนะ”
“เจ้าพวกผู้อาวุโสเอาของสะสมเกือบครึ่งหนึ่งมาใช้สร้างโถงประชุม”
“เข้าไปแล้วก็รู้เอง”
ระหว่างที่พูดคุยกัน ทั้งสองก็บินข้ามแนวเขาหลายลูก
จนมาถึงใจกลางเกาะมังกร
โถงใหญ่โอ่อ่าหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ระหว่างยอดเขาที่สูงที่สุดสองลูก
ราวกับมังกรโบราณที่หมอบอยู่ระหว่างฟ้าดิน แผ่รัศมีอันยิ่งใหญ่เกรียงไกร สะเทือนไปทั่วทิศ
เพียงมองจากระยะไกล แรงกดดันมหาศาลก็ถาโถมเข้ามาในทันที